η παπαριά της ημέρας: "of course ... are we gluing coffee pots?"

Δευτέρα, 19 Νοεμβρίου 2012

Πω, πω ρε γαμώτο!



Γιατί ρε γαμώτο μου το θυμίζετε κάθε χρόνο; γιατί μου το θυμίσατε – ειδικά φέτος;
Ένα ξεσήκωμα του λαού ήταν, 35+ χρόνια πριν.
Άλλες εποχές (;), άλλες προσδοκίες (;) διαφορετικοί (;) άνθρωποι.
Χούντα ήταν, έπρεπε να επαναστατήσει ο λαός. Τώρα έχουμε Δημοκρατία!
Κανείς πια δεν βασανίζεται στις ταράτσες μόνος του, αλλά πηδάμε όλοι μαζί απ’ τις ταράτσες … (κάποιοι μπορεί να το πουν: σύμπνοια ή αλληλεγγύη).
Τότε ο αμερικάνικος ιμπεριαλιστικός μηχανισμός (ζέχνει τιμημένο ΚΚΕ), κινούσε τα νήματα στα χέρια και τους καραβανάδικους εγκεφάλους των πραξικοπηματιών, ενώ τώρα: η εκλεγμένη μας κυβέρνηση δεν θα μπορούσε να διανοηθεί να ενδώσει στα κελεύσματα ή στις φιλικές συμβουλές της Μερκελικής αυτοκρατορίας, π.χ.
Γι’ αυτό άλλωστε αγωνίσθηκε ο λαός μας τότε, 35 + χρόνια πριν, για να απολαμβάνουμε εμείς σήμερα ελεύθεροι και ανεξάρτητοι τις …πτώσεις μας.
Γιατί μου το θυμίσατε ρε γαμώτο!
Δεν τό’ζησα από κοντά, αλλά θυμάμαι τα βλέμματα των μεγάλων, τη μυρωδιά του μπαρουτιού στην ατμόσφαιρα, κάποιες εικόνες από την τηλεόραση με έναν κακομούτσουνο να μιλάει με γελοίο τρόπο. Τώρα η «ελεύθερη» τηλεόραση είναι γεμάτη γελοίους, που μιλάνε με κακομούτσουνο τρόπο. Ε, είναι εμφανής η διαφορά.
Πως πέρασαν τα χρόνια! Πως μεγαλώσαμε!
35+ χρόνια πριν, αλλά αυτή η γεύση από μπαρούτι στο στόμα, κάτι μου θυμίζει.-

Δεν υπάρχουν σχόλια: