του Παύλου
Μουρουζίδη
Το γελοίο όσο και αποκαλυπτικό παραλήρημα του
μπουμπούκου χρυσαυγίτη Μπούκουρα, ένα πράγμα έρχεται να επισφραγίσει: πως δεν
υπάρχει φραγμός που να χωρίζει τον τυχοδιωκτικό λαϊκισμό της πάλαι ποτέ
σοσιαλδημοκρατίας, από την αρπαχτική
πρόθεση των ναζιστικών όρνιων. Έτσι, όταν αλλάζει κατεύθυνση ο ανεμοδείκτης, η
πασοκαρία των εργατικών κέντρων και των κλαδικών, μαυροντύνεται μια χαρά σε “εγέρθητου”
ναζιστικό ζόμπυ, αρκεί να ‘χει μερίδιο…
Για τη δεξιά περισσεύει ο
λόγος, εφόσον αποτελεί το νόμιμο βραχίονα της “εξτρεμιστικής” της έκφρασης.
Αρκεί το “μαντρόσκυλο” να μην σπάσει την αλυσίδα …
