ΕΜΜΕΣΗ ΕΞΑΓΟΡΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αντωνακάκη Σοφία

Τελευταία βδομάδα για τις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές και συνεχίζεται από ορισμένους υποψήφιους, η χωρίς μέτρο πολυδάπανη προεκλογική περίοδος. Οι δαπάνες "συγκεκριμένων συνδυασμών" όπως καθημερινά φαίνονται, ανέρχονται σε εκατονταδες χιλιάδες ευρώ... σε καταστροφή δεκάδων μέτρων δάσους , σε συσσώρευση βουνών πολυτελούς χάρτου με φωτογραφίες πολλά υποσχόμενων δοκιμασμένων κυρίως πολιτευτών. 

Η Ουκρανία και η ευρω-Κοντσίτα (με το μούσι της)

του Θοδωρή ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ

Είναι γεγονός και είναι συγκλονιστικό: Σχεδόν 80 χρόνια από την μεγαλύτερη τραγωδία που βίωσε η ανθρωπότητα, ο ναζισμός επιστρέφει στο ευρωπαϊκό έδαφος με τη μορφή της επίσημης κρατικής πολιτικής! Ο ναζισμός χύνει ξανά το αίμα ανθρώπων στην Ευρώπη, ως επίσημη κρατική πολιτική!

Η φασιστοποίηση της πασοκαρίας

του Παύλου Μουρουζίδη

Το γελοίο όσο και αποκαλυπτικό παραλήρημα του μπουμπούκου χρυσαυγίτη Μπούκουρα, ένα πράγμα έρχεται να επισφραγίσει: πως δεν υπάρχει φραγμός που να χωρίζει τον τυχοδιωκτικό λαϊκισμό της πάλαι ποτέ σοσιαλδημοκρατίας, από την  αρπαχτική πρόθεση των ναζιστικών όρνιων. Έτσι, όταν αλλάζει κατεύθυνση ο ανεμοδείκτης, η πασοκαρία των εργατικών κέντρων και των κλαδικών, μαυροντύνεται μια χαρά σε “εγέρθητου” ναζιστικό ζόμπυ, αρκεί να ‘χει μερίδιο…

Για τη δεξιά περισσεύει ο λόγος, εφόσον αποτελεί το νόμιμο βραχίονα της “εξτρεμιστικής” της έκφρασης. Αρκεί το “μαντρόσκυλο” να μην σπάσει την αλυσίδα … 

Ας μην περιμένουμε άλλο....τους "άλλους"..!

του Αντώνη Μαυρίδη*

Αγαπητοί συνδημότες και συνδημότισσες.

Παρότι είναι εμφανής η προσπάθεια κάποιων να κάνουν το "μαύρο-άσπρο" για τα όσα βιώνουμε στον τόπο μας, τα ίδια τα "μάτια" του καθενός μας, διαψεύδουν την εικονική προεκλογική πραγματικότητα που θέλου...ν να δημιουργήσουν.

Τους "είδαμε" και τους γνωρίσαμε όλοι στην πράξη, ως δημοτικές αρχές, επί πολλά χρόνια, όπου επιμέρους, αλλά και συνολικά,"η Εορδαία τρώει την μία σφαλιάρα πίσω από την άλλη", σε μία σειρά από καίρια θέματα-ΔΕΗ, Μποδοσάκειο, δημόσια και δημοτικά έργα, κοινωνικές υποδομές, υπηρεσίες και διαθέσιμοι πόροι- που αφορούν το παρόν και το μέλλον της περιοχής μας.

ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΤΗΣ ΝΕΡΑΙΔΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ….

 ΤΗΣ ΦΑΝΗΣ ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΙΔΟΥ-ΜΑΥΡΙΔΟΥ

Μια φορά και έναν καιρό υπήρχε μια καλή νεράιδα που με το μαγικό ραβδάκι της εκτελούσε κάθε επιθυμία των ανθρώπων .

Έστω λοιπόν ότι αύριο έρχεται η καλή νεράιδα του παραμυθιού και κρατώντας το μαγικό ραβδάκι της ζητά από τους πολίτες του δήμου Εορδαίας να της πουν τι θα ήθελαν να αλλάξει στην πόλη μας.

Τι νομίζετε ότι θα ζητούσαν?

Για τη σχέση Αριστεράς και Οικολογίας

του Κωνσταντίνου Ζαγάρα*

Σε δεύτερο –και τρίτο- πλάνο συνεχίζουν να θέτουν τα περιβαλλοντικά ζητήματα της Περιφερειακής Ενότητας Δυτικής Μακεδονίας οι μνημονιακοί συνδυασμοί –και όχι μόνο-, ακολουθώντας την πεπατημένη των κομμάτων, Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ, που για χρόνια κυβέρνησαν τη χώρα και την οδήγησαν στο γκρεμό. 

Μπαλτάδες ή κουφάλες;

του Παύλου Μουρουζίδη

Περισσότερο σαν άσκηση διαλεκτικής και διεισδυτικότητας παρά από πεποίθηση, αρεσκόμαστε να τοποθετούμαστε σε διλήμματα·μικρή σημασία έχει αν είναι πραγματικά ή ψεύτικα. Σημασία είχε η άσκηση η ίδια: παλιότερο και προσφιλές δίλημμα, «ποιός είναι χειρότερος, ο επιθετικός, βάρβαρος και κυνικός ατομισμός του νεοδημοκράτη, ή η κουτοπόνηρη και ύπουλη μεθόδευση του χαμαιλέοντα πασόκου;»

Τα μάτια σου στο δάσος (το δέντρο το κόψανε)

Διανύουμε μία ακόμη προεκλογική περίοδο και – θέλοντας και μη – ξαναζώ ή καλύτερα ξαναθυμάμαι το κλίμα και τις συμπεριφορές(!) παλαιότερων εκλογών.

Σα να μην άλλαξε τίποτα σε αυτή τη χώρα.

Σα τίποτα να μην ταρακούνησε τη γαλήνη και την ευδαιμονία των ελλήνων ψηφοφόρων-πολιτών της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ (πολλά like)

Όλα καλά. Όλ’ ανθηρά, όλα τέλεια … όλα πλεονασματικά.

Μέσω οφσόρ, νόμιμα και ηθικά

του ΘΟΔΩΡΗ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ

"Καλά ρε συ, εμείς δεν μπορούμε να φτιάξουμε μια οφσόρ να κονομήσουμε;", διατύπωσε την απορία του ο φίλος, μεταξύ σοβαρού και αστείου. Δεν χρειάστηκε πολύς κόπος για να ου εξηγήσω ότι με τις οφσόρ δυο πράγματα μπορείς να κάνεις. Πρώτον, να ξεπλύνεις μαύρο χρήμα και, δεύτερον, να αβγατίσεις το χρήμα που διαθέτεις. Και στις δυο περιπτώσεις, δηλαδή, προαπαιτούμενο είναι να έχεις χρήμα. Πώς δουλεύει, όμως, η μηχανή με τις οφσόρ; Με πολλούς τρόπους:

Σα δεν ντρέπονται!

Του Θανάση Καρτερού

Δεν είναι τυχαία η πολύ κοινή στη γλώσσα μας έκφραση "σα δεν ντρέπεσαι", η "σα δεν ντρέπεται", ή σα δεν ντρέπονται", που απευθύνεται σε όποιους κάνουν μια αθλιότητα, μια ατιμία, μια απάτη. Και όχι μόνο την κάνουν, αλλά συνεχίζουν σαν να μην τρέχει τίποτε, ή ακόμα χειρότερο βγαίνουν κι από πάνω.

Από χτες λοιπόν μπορούμε χωρίς το φόβο της υπερβολής να σκεφτούμε, να πούμε, να φωνάξουμε, χωρίς φόβο και με πολύ θυμό:

Αγάπα το κελί σου, τρώγε το φαΐ σου και διάβαζε πολύ…

Αγάπα το κελί σου, τρώγε το φαΐ σου και διάβαζε πολύ…

Του Νίκου Μπογιόπουλου 

Καθώς ο πρωθυπουργός παρίστανε τον «Ρομπέν των φτωχών» (!) και εκφωνούσε το (ακαλλιτέχνητο) θεατρικό του διάγγελμα για τη λήξη των «διαπραγματεύσεων» με την τρόικα, την ώρα που ο Στουρνάρας αντάλλασσε συγχαρητήρια με τους υφυπουργούς του γιατί στην «πιο δύσκολη επιθεώρηση» (!) από την τρόικα κατόρθωσαν πάλι να ικανοποιήσουν τους… «επιθεωρητές» τους, το μάτι μου έπεσε στα βιβλία πάνω στο γραφείο.

Η πολιτική είναι η τέχνη …

«Πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού» (Βίσμαρκ). Αυτή η αντίληψη είναι κυρίαρχη  στην Ευρώπη και στην ελληνική πολιτική ζωή. Αυτός είναι ο λόγος που η Ευρώπη απεμπόλησε τα κεκτημένα της, έκανε τους λαούς της δυστυχισμένους. Η πολιτική περιορίστηκε, έγινε μυωπική, έχασε τον πραγματικό της στόχο, έγινε κυνική και εν πολλοίς αντικοινωνική.

Η ελευθερία του ανθρώπου, έγινε ελευθερία της αγοράς. Αντί η αγορά να υπηρετεί τον άνθρωπο και να μεγιστοποιεί το αποτέλεσμα για αυτόν, έγινε ο δυνάστης του.

ΓΙΑ ΤΗ ΣΧΕΣΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑΣ (ΚΙ ΕΝΩ Η ΕΛΛΑΔΑ ΞΕΠΑΓΙΑΖΕΙ)

ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΖΑΓΑΡΑ**

Παρά το γεγονός ότι βρισκόμαστε στα μέσα Νοεμβρίου, οι θερμοκρασίες είναι, για την εποχή, ανεβασμένες στις περισσότερες περιοχές της χώρας, κάνοντας πολλούς να αναφωνούν «Δόξα τω Θεώ γλυτώνουμε το ξεπάγιασμα». Με την τιμή του πετρελαίου να βρίσκεται στο 1,30 ευρώ το λίτρο, τους μισθούς να έχουν συρρικνωθεί και την ανεργία να χτυπάει κόκκινο, μόνο «ουρανοκατέβατα» δεν είναι φαινόμενα όπως της αιθαλομίχλης που παρουσιάστηκαν πέρυσι. 

Μασκοφόροι Αρθρογράφοι

Γράφει το…Skandaliariko Pipini: προς μια νέα μορφή δημόσιου διαλόγου;

Η συμμέτοχη με έκφραση γνώμης στο δημόσιο διάλογο απαιτούσε πάντοτε μια κάποια τόλμη γιατί εκθέτει το συγγραφέα σε μερικούς κινδύνους (να ενοχλήσει, να θίξει, να γίνει «κακός»). Πριν την έλευση του διαδικτύου τα κείμενα δεν είχαν συνήθως ανάδραση (πλην ίσως κάποιων τηλεφωνικών ή επιστολικών παρεμβάσεων) κι επιδρούσαν μόνο στον αναγνώστη αλλά όχι στο συγγραφέα. 

Ο καπνισμένος Σεπτέμβρης της υπομονής μας

Μεγαλώνοντας, εκτιμά κανείς τις χάρες και τις χαρές του Φθινοπώρου.

Πριν μερικά χρόνια, ήταν το μάζεμα από τις παραλίες και τις αλάνες, στα φρεσκοβαμμένα σχολεία και ο αγώνας της μάθησης για ένα καλύτερο μέλλον …(ας μη γελάσω).

Σήμερα, από το άλλο ηλικιακό μετερίζι πια, ανακουφίζει η επιστροφή στην καθημερινότητα, το μάντρωμα της έξαλλης πιτσιρικαρίας, το γήινο  χρωμάτισμα της φύσης και –επιτέλους- λίγη δροσιά˙ και η μυρωδιά της βροχής στο καψαλισμένο χώμα… (ας μη γελάσω).

Παίζουμε το φινάλε (αμήν!)

Έχω πολύ έντονα την αίσθηση ότι βρισκόμαστε στην τελική σκηνή του έργου. Οι υπαίτιοι της καταστροφής της Ελλάδας, πιασμένοι χέρι χέρι για πρώτη φορά, την οδηγούν προς την τελική κατάρρευση, προς την οριστική εκποίηση, κάνοντας πως τσακώνονται κιόλας μεταξύ τους για το ποιος έφταιξε περισσότερο τότε, στο ξεκίνημά τους.

Δεν μπορεί να μην είναι τελευταία σκηνή όταν οι δυο χρόνιοι άσπονδοι εχθροί αλλά κατά βάθος δυο όψεις του ίδιου νομίσματος της αναξιοπρέπειας, βρίσκονται πλέον από κοινού κυβερνήτες.

Δεν μπορεί να μην είναι το τέλος όταν την Υγεία, τους ιατρούς, τους νοσοκόμους, όλους τους ανθρώπους του πόνου και της αφοσίωσης στον πονεμένο, τούς εκπροσωπεί ένας παλιάτσος του ναζισμού.

Απαλλαγή όχι αύριο, τώρα!

Οι μεταβολές στη ζωή των κοινωνιών και των ανθρώπων καταγράφονται από τους ιστορικούς και έτσι ήμαστε σε θέση να γνωρίζουμε βασικά στοιχεία από το παρελθόν. Στην περίοδο των "Ελληνιστικών Χρόνων" την ύπαρξη της οποίας, δεν έχει ακόμα κανείς ειδικός αμφισβητήσει, ελάχιστες από τις "πόλεις–κράτη" της κλασσικής περιόδου επιζούν. Οι περισσότερες εντάσσονται στις τότε υπάρχουσες μοναρχίες και στην εξουσία του βασιλιά. Βέβαια σε πολλές από αυτές τις " πόλεις –κράτη" η βουλή και η εκκλησία του δήμου διατηρούνται. Δεν διαθέτουν όμως και την πραγματική εξουσία, αλλά περιορίζονται σε αρμοδιότητες ανάλογες με αυτές των Δήμων της σύγχρονης Ελληνικής Δημοκρατίας. Για να μην υπάρχει αμφιβολία για το ποιος είχε τον έλεγχο και την απόλυτη εξουσία στις ανωτέρω πόλεις–κράτη, διοριζόταν και ένας βασιλικός επίτροπος, ο Επιστάτης της Πόλεως. Έτσι είχαν τα πράγματα τότε και ήταν το αποτέλεσμα της στρατιωτικής ήττας των πόλεων της κλασσικής περιόδου.