ο "πολιτικοανοιξιάτικος" Αντώνης Σαμαράς

ένα "πολιτικό ψυχογράφημα" του επίδοξου νεοεπιβήτορά μας (όλα τά'χε η Μαριωρή ο Σαμαράς της έλειπε)

Αντώνης Σαμαράς

Πέρα από το να κυβερνήσει σκέπτεται κάτι άλλο ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης;
Όχι! Τόσα χρόνια χαμένος στην πολιτική Γκουανταλαχάρα, είναι λογικό να ξυπνάει και να κοιμάται με την ίδια σκέψη. Πως θα γίνει Πρωθυπουργός.
Στη σελίδα του στο Facebook μιλά για την πορεία του προς την εξουσία. Όπου βρεθεί κι όπου σταθεί επαναλαμβάνει συνεχώς τις ίδιες κορώνες, ενώ βαπτίζει τις ανακοινώσεις του με βαρύγδουπους τίτλους, όπως Ζάππειο Ι, Ζάππειο ΙΙ και αύριο Ζάππειο ΙΙΙ.
Υιοθετώντας πλήρως τη λογική του ώριμου φρούτου, ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας περιμένει απλώς το πλήρωμα του χρόνου.
Τις σκέψεις του περισσότερο απορροφούν τα εσωτερικά του κόμματος, παρά η πορεία του κυβερνητικού έργου.

Φόβος: Ο Δούρειος Ίππος της Εξουσίας

ΦΟΒΟΣ : Ο Δούρειος Ίππος της εξουσίας

Η αρρώστια της εξουσίας

Τελικά τι είναι η Υγεία;

Ενα υπουργείο; Μια αρχαία θεά; Η έλλειψη αρρώστιας; Ενα δημόσιο αγαθό; Ενας νόμος του κράτους που επιβάλλει σε όλους να είμαστε με το ζόρι υγιείς, ποινικοποιώντας την αρρώστια μας και την κάνει έσοδα του κράτους; Σκόρπιες σκέψεις, με αφορμή την καθολική απαγόρευση του καπνίσματος σε όλους τους κλειστούς χώρους. Εχοντας μια μεγάλη θητεία τόσο στον καπνό όσο και στο ποτό, έχω πλήρη επίγνωση των κινδύνων. Διαβάζω συστηματικά τα πάντα που αφορούν αυτές μου τις κακές έξεις και μπορώ να παραδεχτώ ανοιχτά και ξάστερα πως είμαι εξαρτημένος. Πάγια προϋπόθεση για κάθε απεξάρτηση είναι η προσωπική απόφαση του εξαρτημένου ανθρώπου. Αυτό είναι η κινητήρια δύναμη που θα τον οδηγήσει να αλλάξει ζωή. Αν δεν υπάρχει αυτό το ωστικό κύμα από τα μέσα, τα πάντα είναι μάταια.

Ο Δραγάτης συνδικαλίζεται ή σκανδαλίζεται ?

από το κοζανίτικα χαμπέρια

Εμείς να δεχτούμε ότι ψηλά στήν ηγεσία οι άνθρωποι πού είναι κοντά στόν Παπανδρέου έχουν καλές διαθέσεις.

Να το δεχτούμε με την έννοια ότι δέν έχουμε μιλήσει μαζί τους και άρα δέν ξέρουμε τι πραγματικά σκέφτονται…

Ξέρουμε όμως τί γίνεται, εδώ και κάμποσες μήνες, εκεί πού χτυπάει πραγματικά η καρδιά τού ΠΑΣΟΚ ….

Τό παλιό ΠΑΣΟΚ όχι μόνο είναι εδώ αλλά είναι ήδη στα πράγματα…

Το μόνο που τους ενδιαφέρει, είναι το πρόσκαιρο κομματικό συμφέρον και ο τρόπος που θα καταλάβουν δημόσιες καρέκλες, θα γίνουν βουλευτάδες και διοικητές δημοσίων οργανισμών.

Φυσικά, δεν έχουν δουλέψει ποτέ τους.

Κι όλα αυτά, με την ανοχή, αν όχι τον θαυμασμό, των καθοδηγητών της κοινής γνώμης, που τους δίνουν βήμα για να καταθέτουν τα φληναφήματά τους, αδιαφορώντας για τη δυσφορία που προκαλούν σε μεγάλη μερίδα της κοινής γνώμης.

Ανεπρόκοποι, παρατρεχάμενοι του συστήματος εξουσίας, παράλογοι γελωτοποιοί, παρηκμασμένοι εργατοπατέρες του κερατά, νεόπλουτοι προσανατολιστές των νεοπτώχων.

Ουστ ρεμάλια….

Κοτζαμάσηδες

από το TIKTOS

Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν οι Τούρκοι, οι οποίοι είχαν πάρει φόρα και καταχτούσαν ότι βρίσκαν στο διάβα τους. Κάναν γιουρούσι από τα βάθη της Ασίας και σταματημό δεν είχαν. Κάπου στο μέσον πετάχτηκε και ένας Ταμερλάνος , και η Ευρώπη γλύτωσε και πέρασε στην αναγέννηση.

Λοιπόν, οι Τούρκοι βρήκαν ένα κόλπο για να μην σπαταλάνε στρατιώτες και άλλο προσωπικό που θα τους ήταν χρήσιμο σε περεταίρω κατακτήσεις. Βάζουν τους υποταγμένους να πληρώνουν φόρους και εις αντάλλαγμα τους επιτρέπουν μια κάποια διοικητική αυτονομία. Στο Ελλαδιστάν θα ευδοκιμήσει τα μάλα η συμπαθής τάξη των κοτζαμπάσηδων, δηλαδή με το αζημίωτο τοποτηρητών των τουρκικών συμφερόντων, ένα είδος δωσίλογων διαρκείας που έλεγε ο Ραφαηλίδης.

Τέλος πάντων, μετά από τετρακόσια χρόνια κατοχής, γίνεται μια επανάσταση... σουρουμουτού και τσιτσιρί και δυο τούβλα όρθια.... την συνέχεια λίγο πολύ την γνωρίζετε, άλλωστε ποίος είμαι εγώ που θα τα βάλω με τον Παπαρρηγόπουλο κι όχι μόνο;! Τέλος πάντων, οι Τούρκοι έφυγαν οι Κοτζαμάσηδες μείναν.