ΠΑΝΗΓΥΡΙ: Λούνα παρκ, κεμπάπ, σουβλάκι, κοπριά, αλλά και διοξίνη για … τη χώνεψη

Ετσι ακριβώς!!!
Σάββατο 4 Οκτώβρη σήμερα και μια πρωινή βόλτα, στο χώρο της εμποροπανήγυρης Σερβίων, αρκεί για να σου κάνει τα νεύρα σμπαράλια.
Περνώντας τα Γυμνάσιο και φτάνοντας στον περίβολο του γηπέδου, δεξιά, μέσα και έξω από την περίφραξη του παλιού στρατοπέδου, σωροί κυρίως από πλαστικά –κάθε λογής- συσκευασίες και χαρτοκιβώτια.
Μέχρι εδώ καλά(;) Ο λογικά σκεπτόμενος θα έδινε bonus χρόνο στα συνεργεία του Δήμου για να τα μαζέψουν, είναι αλήθεια πως η ποσότητα των σκουπιδιών μετά από κάθε πανηγύρι είναι πολύ μεγάλη.
Πώς βρίσκονται τόσα πλαστικά, χαρτοκιβώτια, κάθε λογής σκουπίδια, καρέκλες, τραπέζια και να μην αναφέρω την (κοπρο)λίπανση του γύρω χώρου περιμετρικά του πανηγυριού, αλλά και μέσα στον οικισμό της Καστανιάς, στο στρατόπεδο, αλλά και στον παιδικό σταθμό, το 4ο δημοτικό, το γυμνάσιο και όπου αλλού υπάρχει … διαθέσιμος χώρος.
Καμιά πενηνταριά μέτρα παρακάτω, μετά το αποστραγγιστικό κανάλι, καταλαβαίνω προς τι; οι σωροί των σκουπιδιών. Μέσα στο χώρο του παλιού στρατοπέδου και δίπλα ακριβώς από τα σπίτια της Καστανιάς, σωροί πλαστικών έκαιγαν, σκορπίζοντας στην γύρω περιοχή ένα κοκτέιλ μαύρου καπνού και διοξινών.
Βλέπετε οι ανεγκέφαλοι (δεν χρησιμοποιώ άλλη έκφραση, απλά γιατί πρόκειται για εργαζόμενους), που απαρτίζουν τα συνεργεία καθαριότητας, θεώρησαν ευκολότερο να κάψουν τα πλαστικά και τα σκουπίδια, από το να μπουν στον κόπο να τα μαζέψουν. Θέλω να πιστεύω με δική τους πρωτοβουλία.
Αυτοκίνητα περνούσαν, παιδιά παίζανε δίπλα, αλλά ΚΑΝΕΙΣ, ΜΑ ΚΑΝΕΙΣ, δεν διαμαρτυρήθηκε, δεν προσπάθησε να σβήσει τη φωτιά.
Μετά διαμαρτυρόμαστε για τη ρύπανση της ΔΕΗ! Εδώ καίγονται τόνοι πλαστικών δίπλα στην πόρτα μας, για τα οποία θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι η καύση τους απελευθερώνει καρκινογόνες διοξίνες, και στην κυριολεξία «δεν κουνιέται φύλο».
Και επειδή δεν πιστεύω ότι είμαι άξιος της μοίρας μου, απευθύνθηκα στο κλιμάκιο της πυροσβεστικής, που βρίσκεται ακριβώς δίπλα από την αυτοσχέδια καιόμενη χωματερή, για να σβήσουν τη φωτιά, που λόγω του αέρα έστελνε όλο το δηλητηριώδες νέφος της μέσα στα Σέρβια.
Κοιτάζοντας με σαν να είμαι εξωγήινος ο αξιωματικός υπηρεσίας μου είπε ότι : «ο Δήμος βάζει φωτιά στα σκουπίδια», εννοώντας βέβαια τα συνεργεία καθαρισμού. Και μάλιστα έμαθα ότι στο πάνω μέρος του στρατοπέδου, δίπλα δηλαδή στο δρόμο προς τη Λάβα και απέναντι από το Τεχνικό Λύκειο(!) λειτουργεί από … μέρες κανονική χωματερή καύσης των σκουπιδιών του πανηγυριού. «Ναι αλλά εκεί πήραν τα μέτρα τους, βάλαν πέτρες γύρω γύρω για να μην επεκταθεί η φωτιά …» μου είπαν άλλοι πυροσβέστες.
Αφού με βεβαίωσαν ότι, θα στείλουν όχημα να σβήσει τη φωτιά, έφυγα και συνέχισα τη …βόλτα μου προς την Καστανιά. Και προς τα ‘κεί σωροί δεξιά και αριστερά περιμένοντας ανυπόμονα το «ευφυές» χέρι που θα τους έβαζε φωτιά και θα τους λύτρωνε. Βέβαια υπήρχαν παντού διάσπαρτα σκουπίδια και στα μελλοντικά πάρκα, τους ανοιχτούς χώρους του οικισμού της Καστανιάς, και στο χώρο με τα πλατάνια της εκκλησίας του αγίου Ραφαήλ, που εκτός από τα συνήθη φορτηγά, αυτοκίνητα, βαρέλια, και συσκευασίες σνακ από το παρακείμενο περίπτερο, υπήρχαν σωροί από σκουπίδια κάθε χρώματος και μεγέθους.

Συνεχίζοντας στον «υπό φύλαξη», όπως αναφέρουν οι ανακοινώσεις του τοπικού δημοτικού καναλιού, χώρο κάτω από τις εργατικές με τα εναπομείναντα πλατάνια … άλλη απογοήτευση. Στη διάρκεια του πανηγυριού φιλοξενούσε τη ΖΩΟΠΑΝΗΓΥΡΗ, μαζί με μερικές δεκάδες φορτηγά και αγροτικά τσιγγάνων, που αφού «ρήμαξαν» τα γειτονικά αμπέλια, έφυγαν αφήνοντας πίσω τους ότι μπορεί να φαντασθεί κανείς. Βέβαια, αυτός ο χώρος, όπως κάθε χρόνο, δεν καθαρίζεται ΠΟΤΕ. Σε όλη τη διάρκεια του χρόνου οι σακούλες και τα σκουπίδια πηγαινοέρχονται με τον αέρα, θυμίζοντας μας τις ένδοξες στιγμές του πανηγυριού.
(Κάποια στιγμή είχα ακούσει για σύμβαση του Δήμου με τη ΔΙΑΔΥΜΑ για ανακύκλωση των πλαστικών. Ασχετο αλλά απαραίτητο)
Αυτή ήταν μία ευχάριστη βόλτα ενός ηλιόλουστου σαββατιάτικου πρωινού.
Συμπέρασμα 1ο: Κάποιοι βαριούνται να κάνουν τη δουλειά τους.
Συμπέρασμα 2ο: Κάποιοι άλλοι δεν ενδιαφέρονται πώς κάνουν τη δουλειά τους οι …πρώτοι.
Συμπέρασμα 3ο: Κάποιοι δεν ενδιαφέρονται ΚΑΘΟΛΟΥ για την υγεία μας.
Συμπέρασμα 4ο: Κάποιοι μας έχουν εντελώς …. γραμμένους.
Συμπέρασμα 5ο: Όλοι μας –εκτός του γράφοντα- δεχόμαστε (apriori) τα προηγούμενα τέσσερα συμπεράσματα, χωρίς αντίδραση.
Και αν μου την «ξαναπέσει» κανείς χαμουτζής αθηναίος με την εξυπνάδα: «καλά εσείς εκεί πάνω τουλάχιστον αναπνέετε καθαρό αέρα», απλά την έβαψε … :(
Α!!! να μην ξεχάσω.
Όντως τα παιδιά της πυροσβεστικής σβήσαν, εκείνη την ώρα τη φωτιά, αλλά περνώντας το βράδυ (τί το΄θελα) την είδα να ξανακαίει αγέρωχη και υπερήφανη για τους ηλίθιους υποστηρικτές της.
Ευτυχωωωώς άρχισε να βρέχει …

...έχει και φωτογραφίες στο site

ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ: ΑΣ ΑΝΑΛΑΒΕΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΠΟΥ ΤΟΥ ΑΝΑΛΟΓΕΙ

24/10/2007

Τα όρια του τραγικού τείνει να ξεπεράσει η κατάσταση που επικρατεί στην πόλη μας με τα σκουπίδια. Και δεν μιλώ για την οργανωμένη αποκομιδή, αλλά για τα μπάζα και τα διάφορα οικιακά απόβλητα που βρίσκονται πεταμένα παντού.Σε κάθε αλάνα και ανοιχτό οικόπεδο οι όγκοι των μπάζων δημιουργούν μια εικόνα εγκατάλειψης και αδιαφορίας: από τους αρμόδιους, αλλά περισσότερο από εμάς τους ίδιους.Εδώ ισχύει το «μακριά από μένα να’ ναι κι όπου να’ ναι» Θα αναφερθώ σε δύο παραδείγματα, και αυτό γιατί είναι τοποθεσίες που πραγματικά λείπουν από τη ζωή μας, αρχικά λόγω της αισθητικής και περιβαλλοντικής υποβάθμισης και κατά δεύτερο λόγο εξαιτίας, της χρόνιας πια ανικανότητας, των υπευθύνων για την αξιοποίησή τους. Όλοι θυμόμαστε (οι λίγο μεγαλύτεροι ίσως καλύτερα) το πλατανόδασος κάτω από τα Σέρβια -ΒΔ προς τη λίμνη- που πηγαίναμε εκδρομές με το σχολείο. Μια πανέμορφη τοποθεσία που σήμερα δυστυχώς δεν υπάρχει. Ατυχείς επιλογές μετέτρεψαν αυτό το πανέμορφο μέρος σε –άκουσον άκουσον- βιομηχανική ζώνη … στα Σέρβια Ένα μικρό κομμάτι του έχει απομείνει, το οποίο και βρίσκεται ακριβώς κάτω από τις εργατικές κατοικίες. Αυτό το μέρος λοιπόν βρήκαν οι έξυπνοι συνδημότες μας για να ρίχνουν τα μπάζα τους. Η ποικιλία μεγάλη. Από ψυγεία, πλυντήρια, κρεβάτια με ή άνευ των στρωμάτων τους, σπασμένα κεραμίδια, τσιμέντα, τούβλα και γενικά ότι περιλαμβάνει μία μάντρα οικοδομικών υλικών που … σέβεται τον εαυτό της. Και σα να μην έφτανε αυτή η «καφρίλα», ο χώρος εξυπηρετεί και γνωστό εργολάβο χωματουργικών, που με ή χωρίς την άδεια του Δήμου, έχει εναποθέσει εκεί κατά βούληση εκατοντάδες κυβικά άμμου. Και όλα αυτά 30 μέτρα από τα σπίτια. Ο Δήμος; Όντως έβαλε τις γνωστές πινακίδες «ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΡΙΨΗ ΜΠΑΖΩΝ» ή «………ΣΚΟΥΠΙΔΙΩΝ» θα σας γελάσω. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί στην Ελλάδα τέτοιου είδους πινακίδες τραβάνε τα μπάζα σαν τις μύγες !!!Ο κατά τα άλλα δραστήριος Σύλλογος των Εργατικών Κατοικιών ……. Και το ξεφόρτωμα συνεχίζεται. Καθημερινά αγροτικά, ΙΧ με τρέιλερ, τρακτέρ πάνε κι έρχονται απαλλάσσοντας τους ιδιοκτήτες τους από το περιττό φορτίο και τον κόπο να πάνε κάπου πιο μακριά να το πετάξουν, άλλωστε κρίμα να έχουμε τέτοιο σκουπιδότοπο μπροστά στην πόρτα μας και μεις να τρέχουμε στη … (θα τα δούμε παρακάτω). Αν κάποιος γνωρίζει ένα τόσο όμορφο μέρος μέσα στην πόλη στο οποίο πήγε τα παιδιά του να παίξουν, χωρίς να είναι αναγκασμένος να πιει καφέ ή καλύτερα το τσιπουράκι του, βλέπε:Κάστρα. Αν κάποιος γνωρίζει να υπάρχει στα Σέρβια σε μια κωμόπολη της επαρχίας ένα μέρος που να νοιώσει τη δροσιά και το πράσινο χωρίς να χρειασθεί να πάρει τα βουνά ή να τρέχει στα προαύλια των σχολείων, βλέπε: αναψυκτήριο 2ου Δημοτικού. Αν υπάρχει τέλος πάντων κάποιος … ας μου γράψει. Συμπέρασμα: στα Σέρβια δεν υπάρχει ένα πάρκο. Μια παιδική χαρά, που να μη σου βγαίνει η ψυχή από το άγχος του ατυχήματος, αφού οι παιδικές χαρές που υπάρχουν, απλά Δεν σχολιάζονται. Από τη μία λοιπόν έχουμε ένα ωραιότατο μέρος, που σχεδόν χωρίς κόστος, με μία απλή διαμόρφωση και μερικά παγκάκια και φώτα, θα προσέφερε μία όμορφη διέξοδο, μια ευκαιρία για βόλτα και περπάτημα και από την άλλη έναν ενδιαφέροντα, λόγω της μπαζοποικιλότητάς του, σκουπιδότοπο. Η επισήμανση - δική μου.Οι ενέργειες - των υπευθύνων.Και η συμμόρφωση υποχρέωση - ΟΛΩΝ μας. Τελειώνοντας θα ήθελα να αναφερθώ στον επίσημο πια χώρο εναπόθεσης μπάζων των Σερβίων, που δεν είναι άλλος από την παραλίμνια περιοχή, κάτω από το εργοστάσιο των Αφων Μπισιρίτσα !!!Το ιδανικό της τοποθεσίας το βλέπετε και στις φωτογραφίες… η τέλεια περιοχή. Να πετάς τα μπάζα σου και να ρεμβάζεις τη θέα. Ελπίζω μόνο οι μεγάλες μαύρες σακούλες που φαίνονται στις φωτογραφίες, γεμάτες με πλαστικά ποτήρια και πιάτα, να μην είναι από την «καθαριότητα» που έγινε μετά το πανηγύρι, γιατί θα είναι κρίμα να διαθέτουμε ένα τόσο όμορφο χώρο μεταφόρτωσης -νομίζω έτσι λέγεται- των σκουπιδιών (είναι το πρώτο πράγμα που βλέπεις από τη γέφυρα ερχόμενος προς τα Σέρβια στην «παλιοκαστανιά») και μεις να πετάμε τα σκουπίδια από το πανηγύρι στην άλλη πλευρά σε μέρος που δε φαίνεται γιατί υπάρχει ύψωμα. Πραγματικά λυπάμαι.
ΥΓ. Μέσα στο θέμα και ο “ΚΑΙΡΟΣ της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ” 16/10/2007
“Το περιβάλλον του μέσου Ελληνα τελειώνει στην πόρτα του σπιτιού του. Από μέσα.”