Γίνεται !

η παπαριά της ημέρας: "of course ... are we gluing coffee pots?"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΑΡΕΛΑΣΕΙΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΑΡΕΛΑΣΕΙΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 2 Νοεμβρίου 2012

η υψωμένη γροθιά "ευασθητοποίησε" τους υποκριτές

όταν θα δείτε όλες τις γροθιές υψωμένες να δω τι θα κάνετε


 ''O Λυκειάρχης δεν είναι δικαστής να μοιράζει ποινές. Είναι εκπαιδευτικός και πρέπει να παρέχει γνώσεις'' λέει η μαθήτρια στο βίντεο
Αντιδράσεις και πολλές συζητήσεις στην τοπική κοινωνία
προκαλεί η απόφαση της διευθύντριας του 2ου Λυκείου Πύργου, να αποβάλει μια 17χρονη μαθήτρια που στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου, ύψωσε τη γροθιά της σε ένδειξη διαμαρτυρίας.
Στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου είχε παρελάσει υψώνοντας το χέρι και κάνοντας το σήμα της νίκης. Τότε είχε δεχθεί παρατηρήσει. Τώρα αποβλήθηκε και η μαθήτρια προχώρησε σε δηλώσεις... 

Πέμπτη 15 Μαρτίου 2012

"Η 25η Μαρτίου δεν ανήκει σε σας"

Τα πυρά του κατά της κυβέρνησης εξαπέλυσε ο Μίκης Θεοδωράκης με αφορμή τις δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου Π. Καψή, ο οποίος είχε επισείσει τον κίνδυνο πλήγματος στη Δημοκρατία και επιστροφής σε άλλες εποχές από τις πρακτικές βίας κατά τις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας Αγανακτισμένων. Ο μεγάλος μουσικοσυνθέτης, απευθυνόμενος στους κυβερνώντες, σημείωσε πως "η 25η Μαρτίου δεν ανήκει σε σας".
Συγκεκριμένα, το ιστορικό στέλεχος της αριστεράς, με άρθρο υπό τον τίτλο "Περί 'τραμπούκων', 'προβοκατόρων' και 25ης Μαρτίου", στον ιστότοπο της οργάνωσης "Σπίθα", αναρωτιέται σχετικά με τις δηλώσεις Καψή αν "οι κύριοι Παπαδήμος, Παπανδρέου, Σαμαράς, Βενιζέλος, Νταλάρας και Παπουτσής είναι οι σημερινοί Μπελογιάννης, Σαράφης, Λαμπράκης και Πέτρουλας". 

Πέμπτη 27 Οκτωβρίου 2011

εν'-δυό, εν'-δυό, τα απομεινάρια του φασισμού είν' εδώ

Για μια ακόμη χρόνια είμαστε στα πρόθυρα της φιέστας των μαθητικών παρελάσεων ενόψει της 28ης Οκτώβρη.
* Η επιλογή της φωτό με τον Μεταξά, πέρα από την προφανή της σχέση με τις φανφαρονικές παρελάσεις, είναι και ένα παράδειγμα για τους σημερινούς ηγέτες της άτυχης (σε αυτό τον τομέα) πατρίδας μας. Ακόμη και ο φασίστας Μεταξάς -ενώ ένας θεός ήξερε πόσο ήθελε να υποδεχτεί τους Ιταλούς- υπό το βάρος της εκφρασμένης θέλησης του ελληνικού λαού απάντησε ΟΧΙ στο τελεσίγραφο. Σήμερα, και με δημοκρατική (μη χέσω) κυβέρνηση, ο λόγος και η θέληση του λαού πάει περίπατο, αφού ένας ηλίθιος αποφάσισε σώνει και καλά να τον σώσει. Και ο "σώζων εαυτό σωθήτω"
Τι σημαίνει όμως πραγματικά η παρέλαση;
Ιστορικά, η καθιέρωση του θεσμού των παρελάσεων συνδέθηκε με την άνοδο του φασισμού και του ολοκληρωτισμού σε όλη την Ευρώπη κατά τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα. Να σημειωθεί πως η ελλάδα είναι η μόνη χώρα πανευρωπαϊκά που εξακολουθεί μέχρι σήμερα να τηρεί την παράδοση των μαθητικών παρελάσεων ενώπιον πολιτικών, στρατιωτικών, εκκλησιαστικών και άλλων αρχών και επιπλέον έχει καταδικαστεί από το ευρωπαϊκό δικαστήριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων για το θέμα της υποχρεωτικότητας της συμμετοχής μαθητών και εκπαιδευτικών σ΄ αυτές.

Τετάρτη 26 Οκτωβρίου 2011

Δήλωση του Μανώλη Γλέζου για τις εθνικές επετείους

Η 28η Οκτωβρίου έρχεται. Θα τιμηθεί και πάλι ως μια επέτειος, η οποία συμβολίζει την αντίσταση του ελληνικού λαού εναντίον ενός εισβολέα. Είναι χαρακτηριστικό, η 25η Μαρτίου και η 28η Οκτωβρίου, οι δυο εθνικές επέτειοι, σηματοδοτούν έναρξη αγώνων για ελευθερία και αντίσταση για να μην καταλυθεί η ελευθερία, και δεν επιμαρτυρούν....
ούτε ενθρονίσεις βασιλέων, ούτε επινίκια, ούτε θριάμβους. Στη συνείδηση του λαού, στην ιστορική συνείδηση επισημαίνουν αρχή θυσιών.
Η επίσημη πολιτεία, όμως, έχει μετατρέψει τις επετείους αυτές σε εκδηλώσεις υποταγής προς τους φορείς της εκάστοτε κρατικής εξουσίας. Πραγματοποιούνται παρελάσεις της μαθητικής νεολαίας και του στρατού εν ονόματι των επετείων αυτών, όχι μπροστά στα μνημεία όσων θυσιάστηκαν για την ελευθερία, αλλά ενώπιον των κρατικών και κυβερνητικών αρχών, οι οποίες, επί πλέον, στρέφουν τα νώτα τους προς τα μνημεία καθυβρίζοντάς τα.
Καταγγέλλω αυτή τη διαστρέβλωση του νοήματος των εθνικών επετείων και ζητώ όπως οι παρελάσεις πραγματοποιούνται μόνον μπροστά στα μνημεία της θυσίας.