ΠΡΟΣ ΚΑΡΟΛΟ ΠΑΠΟΥΛΙΑ
«πρώτο πολίτη της χώρας»
Στην αγκαλιά του Νίκου Ρωμανού, στις 6/12/2008, έσβησε από
τις σφαίρες ενός ένστολου δολοφόνου, με τον χειρότερο τρόπο που εξοντώνεται
ένας άνθρωπος (ο κάθε άνθρωπος, από όποια «μεριά» είναι ή δεν είναι..), ο -για
χρόνια- παιδικός του φίλος και συμμαθητής, Αλέξης Γρηγορόπουλος.
Με σύντροφο και οδηγό την δίκαια του οργή για την βία, τον
αυταρχισμό, την υποκρισία και την αλαζονεία της εξουσίας σας, τον παράνομο και
ανήθικο πλουτισμό σας που προκύπτει από τον κυνισμό μιας «άτυπης και ανούσιας
δημοκρατίας» όπως λέει κι ο Νόαμ Τσόμσκυ, έφτασε σήμερα (μετά από μια
σπασμωδική και αδιέξοδη, κατά τον υπογράφοντα, επιλογή σύγκρουσης με την
τυραννία της ολιγαρχίας σας) να διεκδικεί μέσα από την φυλακή και με κίνδυνο
της ζωής του το αυτονόητο. Της πρόσβασής του στην παιδεία, στην σχολή που έχει
επιτύχει μετά από εξετάσεις, μέσω των εκπαιδευτικών αδειών που οι δικοί σας
νόμοι του παρέχουν σαν δικαίωμα.















