Ενώ έχουν περάσει τουλάχιστον 35 χρόνια από τότε που έπαψε το DDT να χρησιμοποιείται, σε κάποιες λίμνες και ποτάμια στη Βόρεια Ελλάδα που βρίσκονται κοντά σε καλλιεργούμενες περιοχές, υπάρχουν υπολείμματα του απαγορευμένου φυτοφαρμάκου. Συγκεκριμένα, τα υπολείμματα τού DDΤ ανιχνεύθηκαν στα ιζήματα του βυθού. Εκεί δηλαδή όπου τριγυρίζουν ψάρια όπως η πέστροφα και ο κυπρίνος για να βρουν φαγητό. Πέραν τούτου προκαλεί ανησυχία το γεγονός ότι εξακολουθούν να ανιχνεύονται απαγορευμένα εντομοκτόνα της γενιάς του DDΤ, λόγω της μεγάλης ανθεκτικότητάς τους αλλά και λόγω της διασυνοριακής ρύπανσης από χώρες όπως η Τουρκία, τα Σκόπια και η Βουλγαρία στις οποίες παράνομη χρήση των εντομοκτόνων αυτών γινόταν για πολλά χρόνια. Δεν είναι γνωστό αν η απαγόρευση αυτή ίσχυσε ταυτόχρονα και για τις γειτονικές χώρες ή αν υπήρχαν αποθέματα παρεμφερών ζιζανιοκτόνων που εξακολούθησαν να χρησιμοποιούνται για μεγάλο χρονικό διάστημα. Είναι ανησυχητικό επιπλέον ότι τα επιφανειακά νερά της χώρας μας έχουν «προσβληθεί» και από υπολείμματα ζιζανιοκτόνων και εντομοκτόνων νεώτερης γενιάς, που χρησιμοποιούνταν από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 έως το 2006 και τα οποία σε ορισμένες περιπτώσεις υπερβαίνουν σε επικινδυνότητα τα διεθνώς αποδεκτά όρια. Φαινόμενο που παρατηρείται και σε άλλες χώρες της Μεσογείου.Στην Ελλάδα σε ορισμένες περιπτώσεις, κυρίως δε κατά την περίοδο Μαΐου - Ιουλίου που γίνονται οι ψεκασμοί, η συγκέντρωση των φυτοφαρμάκων αγγίζει ακόμη και τα 2 μικρογραμμάρια ανά λίτρο νερού σε ποταμούς που γειτνιάζουν με περιοχές εντατικής γεωργίας όπως ο Αξιός, ο Λουδίας, ο Αλιάκμονας, ο Ευρώτας, όταν είναι γνωστό ότι ένα κοινώς αποδεκτό όριο επικινδυνότητας για υπολείμματα φυτοφαρμάκων σε επιφανειακά νερά θεωρούνται - ανάλογα βέβαια και με τη χημική σύσταση του προϊόντος- τα 0,5 μικρογραμμάρια ανά λίτρο νερού έως και το 1 μικρογραμμάριο ανά λίτρο νερού.
