Τρίτη 21 Οκτωβρίου 2008
...είναι παντού ...
«Ο πιο πονηρός βλάκας είναι ο σοβαρός. Το υστερικά τυπικό και λιγόλογο ανθρωπάκι που οχυρώνεται καχύποπτο προς όλους πίσω από ένα προσωπείο σοβαρότητας και σπουδαιότητας. Αυτή η μάρκα πονηρών βουλώνει τρύπες, πάντα κάπου θα διοριστούν πρόεδροι, διοικητές, βιτρίνα για να κάνουν από πίσω τα τσακάλια τη δουλειά τους. Ενας τέτοιος έφθασε να γίνει και πρωθυπουργός …»ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΒΛΑΚΕΙΑΣ του Διονύση Χαριτόπουλου
Μην πάει ο νους σας πουθενά συγκεκριμένα … σίγουρα θα πάει σε πολλούς … απλά είναι ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΟΙ … υπεράριθμοι θα έλεγα στη χώρα μας … ίσως να φταίει το κλίμα … ίσως πάλι η ανοχή μας … σίγουρα πάντως έχουν μοναδικό τρόπο … να πολλαπλασιάζονται …
Δευτέρα 20 Οκτωβρίου 2008
«Η ΑΡΚΟΥΔΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ»
«Η ΑΡΚΟΥΔΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ»
Εκδήλωση ευαισθητοποίησης του κοινού
για την επανεμφάνιση της αρκούδας
στην περιοχή Πιερίων
Εκδήλωση ευαισθητοποίησης του κοινού
για την επανεμφάνιση της αρκούδας
στην περιοχή Πιερίων
Ο ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ επισκέπτεται ορεινές περιοχές που έχει επαναποικήσει η αρκούδα με σκοπό να ενημερώσει τους κατοίκους των περιοχών, να απαντήσει σε ερωτήσεις και προβλήματα που τους απασχολούν καθώς και να συναντηθεί με εκπροσώπους φορέων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, των Δασαρχείων, του ΕΛΓΑ, της Θηροφυλακής, της Αγροφυλακής και της Αστυνομίας.
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί
Στον Αγ. Δημήτριο Πιερίων, την Τετάρτη 22 Οκτωβρίου, ώρα 17.30, στο Δημοτικό Σχολείο και με τη συνεργασία του Φορέα Διαχείρισης Εθνικού Δρυμού Ολύμπου.
Στο πάνελ θα συμμετέχουν εκπρόσωποι του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων με ειδικές εισηγήσεις για την δασική πολιτική και τη λήψη των αγροπεριβαλλοντικών μέτρων στην Ελλάδα, καθώς και εκπρόσωποι του ΕΛΓΑ.
Οι εκδηλώσεις πραγματοποιούνται στο γενικότερο πλαίσιο δράσεων του ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ για την ενίσχυση των κατοίκων της υπαίθρου στο θέμα της συνύπαρξής τους με την άγρια ζωή, καθώς και για την άμεση εφαρμογή των αγροπεριβαλλοντικών μέτρων από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, για την επιδότηση των αγροτών και κτηνοτρόφων για την αγορά ηλεκτροφόρων περιφράξεων και ελληνικών ποιμενικών σκύλων, που μπορούν να προστατεύσουν το αγροτικό κεφάλαιο από πιθανές ζημιές αρκούδας και λύκου.
Για τον ΑΡΚΤΟΥΡΟ είναι πολύ σημαντική η ευαισθητοποίηση των κατοίκων στις περιοχές που επανεμφανίστηκε η αρκούδα, καθώς οι ίδιοι οι κάτοικοι είναι οι μόνοι που μπορούν να εξασφαλίσουν τη συνέχεια της ύπαρξής της.
ΖΩΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΚΟΥΔΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΖΩΗ ΓΙΑ ΤΑ ΔΑΣΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ
Για περισσότερες πληροφορίες παρακαλώ επικοινωνήστε: Λάζαρος Γεωργιάδης, 6972640062, Βάσω Πετρίδου, 6937422537
Το έργο συγχρηματοδοτείται σε ποσοστό 80% το ανώτεροαπό την Ευρωπαϊκή Ένωση – Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης – και κατά το υπόλοιπο ποσοστό από εθνικούς πόρους.
Στο πάνελ θα συμμετέχουν εκπρόσωποι του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων με ειδικές εισηγήσεις για την δασική πολιτική και τη λήψη των αγροπεριβαλλοντικών μέτρων στην Ελλάδα, καθώς και εκπρόσωποι του ΕΛΓΑ.
Οι εκδηλώσεις πραγματοποιούνται στο γενικότερο πλαίσιο δράσεων του ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ για την ενίσχυση των κατοίκων της υπαίθρου στο θέμα της συνύπαρξής τους με την άγρια ζωή, καθώς και για την άμεση εφαρμογή των αγροπεριβαλλοντικών μέτρων από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, για την επιδότηση των αγροτών και κτηνοτρόφων για την αγορά ηλεκτροφόρων περιφράξεων και ελληνικών ποιμενικών σκύλων, που μπορούν να προστατεύσουν το αγροτικό κεφάλαιο από πιθανές ζημιές αρκούδας και λύκου.
Για τον ΑΡΚΤΟΥΡΟ είναι πολύ σημαντική η ευαισθητοποίηση των κατοίκων στις περιοχές που επανεμφανίστηκε η αρκούδα, καθώς οι ίδιοι οι κάτοικοι είναι οι μόνοι που μπορούν να εξασφαλίσουν τη συνέχεια της ύπαρξής της.
ΖΩΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΚΟΥΔΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΖΩΗ ΓΙΑ ΤΑ ΔΑΣΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ
Για περισσότερες πληροφορίες παρακαλώ επικοινωνήστε: Λάζαρος Γεωργιάδης, 6972640062, Βάσω Πετρίδου, 6937422537
Το έργο συγχρηματοδοτείται σε ποσοστό 80% το ανώτεροαπό την Ευρωπαϊκή Ένωση – Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης – και κατά το υπόλοιπο ποσοστό από εθνικούς πόρους.
Σάββατο 18 Οκτωβρίου 2008
ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΤΗΝ … ΑΝΑΙΣΧΥΝΤΙΑ ΜΑΣ
Τείνει να γίνει θεσμός πια, η κατάληψη του Γυμνασίου Σερβίων, κάθε χρόνο τέτοια εποχή. Τα αιτήματα των μαθητών: σχεδόν τα ίδια, με μικρές προσθήκες, παραλλαγές ή διαφοροποιήσεις. Και το αξιοσημείωτο είναι ότι, δεν είναι μόνο δικό μας «φαινόμενο», γιατί άλλα τριακόσια περίπου σχολεία (σύμφωνα με στοιχεία της ΟΛΜΕ) τελούν υπό κατάληψη σε όλη τη χώρα.
Μήπως τελικά, είναι απλά ένα ακόμη κατόρθωμα συνεννόησης των πιτσιρικάδων, για να χάσουν τα κουραστικά μαθήματα; Δεν κρύβω ότι μου πέρασε από το μυαλό αυτή η περίπτωση, άλλωστε από τα θρανία περάσαμε όλοι μας, και σε κανέναν –εκτός ίσως από κάποιον τελείως σπασίκλα- δεν κακοφαινόταν μερικές ώρες ξεγνοιασιάς στο προαύλιο.
Όλες οι απορίες και οι ανησυχίες μου λύθηκαν, μετά από συνάντηση, που είχε ο σύλλογος γονέων με καθηγητές και το 15μελές συμβούλιο των μαθητών.
Σαν γονέας λοιπόν μαθητή της Β΄ Γυμνασίου, βρέθηκα σε αυτή τη συγκέντρωση, χωρίς να γνωρίζω περισσότερα, πέρα από μία λίστα προβλημάτων-αιτημάτων, που εξέδωσαν οι μαθητές. Είχα ξαφνιαστεί όταν τη διάβασα και πριν ένα χρόνο (όπως είπα και παραπάνω οι διαφορές ήταν μηδαμινές), γιατί υπήρξα και ‘γω μαθητής σε αυτό το σχολεία και οι ομοιότητες μου φάνηκαν «σατανικές», δύο δεκαετίες μετά.
Ο Δ/ντής του Λυκείου(!) ανέλαβε να μας κατατοπίσει σχετικά με το ΑΤΟΠΟ των αιτημάτων των μαθητών. Μας παρουσίασε τον αρμόδιο αντιδήμαρχο, ο οποίος είχε ήδη παραγγείλει –μέσα Οκτωβρίου- νέα σώματα για να αντικατασταθούν τα παλιά, τα οποία εμφάνιζαν διαρροές. Μας διαβεβαίωσε ότι το Γυμνάσιο θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τα εργαστήρια (Φυσικής, Χημείας, Βιολογίας) του Λυκείου, εφόσον δεν υπήρχε οργανωμένο εργαστήριο για το Γυμνάσιο, αλλά «δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα να χρησιμοποιήσει το ίδιο εργαστήριο –αξίας πολλών εκατομμυρίων- και το Γυμνάσιο» και μέχρι εδώ καλά, αλλά η εμφάνιση της καθηγήτριας και η κατηγορηματική διάψευση των όσων μας είπε προηγουμένως (ο Λυκειάρχης) και η διαβεβαίωσή της προς τους γονείς ότι: «είναι αδύνατον να γίνει εργαστηριακό μάθημα στις υπάρχουσες αίθουσες» δημιούργησε, τουλάχιστον σε μένα, αρκετές αμφιβολίες και επιφυλάξεις για τη στάση των καθηγητών.
Εν’ τέλει και με την αποχώρησή του ο Δ/ντής του Λυκείου μας είπε, με ύφος κατηγορηματικό ότι: «Σε γνωστικό αντικείμενο δεν υπάρχει κανένα απολύτως πρόβλημα στη λειτουργία του Γυμνασίου» Κοιτάζοντας τα αιτήματα των μαθητών διαπίστωσα ότι, ένα από αυτά ήταν η ανύπαρκτη αίθουσα γυμναστικής και η αίθουσα εκδηλώσεων … στα μαύρα της τα χάλια. Δηλαδή –συμπέρανα- η γυμναστική δεν είναι γνωστικό αντικείμενο, και προφανώς για τον Λυκειάρχη η ανυπαρξία αίθουσας, δεν αποτελεί καν πρόβλημα για τη λειτουργία του σχολείου. Η αλήθεια είναι ότι περίμενα κάποια αντίδραση από τον παρευρισκόμενο αναπληρωτή Γυμνασιάρχη, του οποίου η ειδικότητα είναι «εκτός γνωστικού αντικειμένου», δηλαδή είναι γυμναστής, αλλά … τίποτα.
Μετά από ένα «χαώδες κενό», κατά το οποίο, οι διάφορες Κυρίες (κατεξοχήν) εξέφρασαν την αγωνιώδη ανησυχία τους για το χάσιμο των διδακτικών ωρών από τα βλαστάρια τους, που πέρα από έναν μικρό πονοκέφαλο, κόντεψε να μου φέρει και … δάκρυα συγκίνησης, μπήκε στη αίθουσα το δεκαπενταμελές συμβούλιο των μαθητών.
Παραταγμένα στον τοίχο τα παιδιά, σαν σε εκτελεστικό απόσπασμα, δέχθηκαν την πρώτη βολή από τον αναπληρωτή γυμνασιάρχη τους: «Για πείτε μας τώρα τι ΠΡΕΜΟΥΡΑ σας έπιασε να κάνετε την κατάληψη;» Ένοιωσα το αίμα να μου ανεβαίνει στο κεφάλι, αλλά συγκρατήθηκα, πράγμα που δεν έκανε άλλη γονιός, η οποία σχεδόν επιτέθηκε στον Γυμνασιάρχη, και στην οποία έδωσα απόλυτο δίκιο. Ακου εκεί «πρεμούρα». Λες και οι καθηγητές και οι μαθητές δεν έχουν τον ίδιο σκοπό σε αυτό το απαράδεκτο σχολικό συγκρότημα. Λες και τα προβλήματα στη διδασκαλία, -σε γνωστικά ή μη αντικείμενα- δεν δυσχεραίνουν εξίσου, τόσο τη διδασκαλία, όσο και τη μάθηση.
Τα παιδιά, για όσο πρόλαβαν να μιλήσουν, ανταποκρίθηκαν ΑΨΟΓΑ στο «ρόλο» τους και στοιχειοθέτησαν ολοκληρωμένα τα επιχειρήματά τους. Αντιμετώπισαν με θάρρος και τόλμη τα άγρια βλέμματα καθηγητών και –δυστυχώς- πολλών γονέων. Αντιπαρήλθαν στις κοινότυπες προτροπές και στα καλέσματα των συνομιλητών τους με θαυμαστή ψυχραιμία και πάντα με γεγονότα και στοιχεία. Με εξέπληξαν ευχάριστα για παιδιά γυμνασίου, ίσως πάλι σε αυτό να με οδήγησε η ιλαροτραγική πρότερη κατάσταση.
«Μπορεί να λένε ότι τα υπόστεγα, που είναι μέσα στη σκόνη και στα σπασμένα τζάμια, δεν είναι αίθουσα γυμναστικής, αλλά τότε γιατί κάνουμε εκεί γυμναστική;», «Ανησυχούν για τις διδακτικές ώρες που χάνουμε, αλλά δεν ανησυχούσαν όταν χάναμε ώρες από έλλειψη καθηγητών, ή όταν χανόταν πολλές ώρες από έλλειψη φιλολόγου, αλλά η φιλόλογος γυμνασιάρχης, δεν έκανε ούτε μία ώρα μάθημα»,
«Υπάρχει μία τρύπα μεταξύ των ορόφων ….», «Καθηγητής μας αποκάλεσε ΖΩΑ», «Καθηγητής χτύπησε μαθητή», «Οι τουαλέτες είναι σε άσχημη και επικίνδυνη κατάσταση με τρεις μόνιμες καθαρίστριες στο σχολείο μας»
Αυτά, και πολλά άλλα πρόλαβαν να πούν τα παιδιά. Μας περιέγραψαν μια εικόνα που την είχα ζήσει και ‘γω, σαν μαθητής στο ίδιο σχολείο. Ίδια και απαράλλαχτη. Πολλοί άλλωστε από τους καθηγητές ήταν και καθηγητές μου. Τι μπορούσα να πώ; Ότι δεν τους πιστεύω;
Και αντί να ζητήσουμε το λόγο από τους καθηγητές και από τον γυμνασιάρχη, σαν γονείς, άρχισαν τα .. όργανα: «Λέτε ψέματα», «Τα αιτήματά σας είναι αστεία» ακούστηκε να λέει η «κυρά κατίνα», που ήταν μάλιστα και στο συμβούλιο του συλλόγου. Ο άλλος πάλι, ζήτησε από τα παιδιά το λόγο, γιατί δεν ενημερώθηκε εγκαίρως για την κατάληψη, και στην οργισμένη ερώτησή μου, για το ποιος ήταν αυτός που έπρεπε οπωσδήποτε να ειδοποιήσουν, μου απάντησε με ύφος χιλίων καραμανλήδων, ότι ήταν ο ταμίας του συλλόγου… Η αλήθεια είναι ότι θέλουμε και τα παθαίνουμε. Όταν στις εκλογές του συλλόγου συμμετέχουν ελάχιστοι γονείς (ούτε και γω είχα πάει, και το χρεώνομαι αυτό) είναι φυσικό επακόλουθο να επικρατήσουν οι σκερβελέδες και οι όψιμοι διασώστες του εκπαιδευτικού συστήματος, οι ανεγκέφαλοι και οι «κατίνες», που βρίσκουν ευκαιρία για έξοδο και κουβεντούλα.
Μετά από τον πρωθυπουργό που εκλέγεται -στη δημοκρατία μας- και αποκτά άνετη πλειοψηφία βο(υ)λευτών με το 41 με 42% των ψήφων, τους δημάρχους που εκλέγονται με το 42%, έχουμε και τους συλλόγους γονέων που πρωτοπορούν και αποκτούν «εξουσίες ταμία» με 10 άντε 20% των γονέων. Εξαίρεση απετέλεσε η πρόεδρος του συλλόγου, με τις φιλότιμες προσπάθειές της να κατευνάσει τα πνεύματα, και να φέρει σε πέρας μια συζήτηση και μια συνάντηση, που εκ προοιμίου ήταν καταδικασμένη σε αποτυχία.
Φεύγοντας απογοητευμένος από όλη αυτή την κατάσταση έμαθα ότι ο εκλαμπρότατος ταμίας του συλλόγου (μας) απεκάλεσε τα παιδιά (μας) «ψεύτες» ή «αλήτες». Μάλιστα! Και μπράβο μας! Σταθήκαμε στα παιδιά μας σαν … αυστηροί γονείς, που θέλουν το καλό γι’ αυτά, αλλά χωρίς αυτά.
Η αλήθεια είναι ότι τα παιδιά μας «τάπωσαν» (και το χάρηκα) στην κυριολεξία και μάλιστα μην έχοντας το όπλο που διαθέταμε εμείς: Το ότι βρεθήκαμε στη θέση τους και γνωρίζουμε πως νοιώθουν.
Ή μήπως δεν γνωρίζουμε;
Μήπως το ξεχάσαμε;
Μήπως η ιδιότητα του γονέα μας έφερε -χωρίς να το καταλάβουμε- στο απέναντι μετερίζι, στο απέναντι ταμπούρι, με τα παιδιά μας;
Μήπως ο αγώνας για να διεκδικεί κάποιος τα δικαιώματά του, ο αγώνας για να βελτιώσει τις συνθήκες που ζει και μορφώνεται δεν είναι κι αυτός ένα μάθημα; Ένα μάθημα ζωής;
Δεν ξέρω μέχρι πότε θα συνεχιστεί η κατάληψη, μάλιστα στα δελτία άκουσα, ότι επενέβη κάποιος εισαγγελέας και κήρυξε τις καταλήψεις …παράνομες. Ναι, από αυτούς τους εισαγγελείς, που δεν προκαλούνται καθόλου από τα σκάνδαλα, από τις ρεμούλες και τις κλεψιές των ενηλίκων, αλλά ευαισθητοποιούνται άμεσα από το ΧΑΟΣ που επικρατεί στα σχολεία. Και συνεχίζω…
Δεν ξέρω μέχρι πότε θα συνεχιστεί η κατάληψη.
Δεν ξέρω ακόμη αν είναι ο καλύτερος τρόπος, ή αν είναι ο μόνος τρόπος διεκδίκησης των παιδιών.
Αυτό που ξέρω είναι ότι αμφέβαλλα, έστω και για λίγο, για το δίκιο, τα προβλήματα και τις δυσχέρειες που αντιμετωπίζουν τα παιδιά μας. Αυτό που επίσης ξέρω είναι ότι τα χρήματα του φετινού προϋπολογισμού για ΠΑΙΔΕΙΑ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ και ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΡΟΝΟΙΑ δεν ξεπερνούν τα 18 δις, ενώ η στήριξη της κυβέρνησης με τα ΔΙΚΑ μας λεφτά στους «νόμιμους τοκογλύφους» των τραπεζών είναι 28 δις.
Αλήθεια, ποιος ανησυχεί για αυτά τα μαθήματα που δίνουμε στα παιδιά μας;
Ας είμαστε λοιπόν «ανοιχτοί» απέναντί τους. Ας τα ακούσουμε, κι ας τα πιστέψουμε. Άλλωστε είναι ακόμη παιδιά, δεν μπορεί να έμαθαν το μάθημά τους –ακόμη- από εμάς τους … μεγάλους.
Θ.Π.
Όλες οι απορίες και οι ανησυχίες μου λύθηκαν, μετά από συνάντηση, που είχε ο σύλλογος γονέων με καθηγητές και το 15μελές συμβούλιο των μαθητών.
Σαν γονέας λοιπόν μαθητή της Β΄ Γυμνασίου, βρέθηκα σε αυτή τη συγκέντρωση, χωρίς να γνωρίζω περισσότερα, πέρα από μία λίστα προβλημάτων-αιτημάτων, που εξέδωσαν οι μαθητές. Είχα ξαφνιαστεί όταν τη διάβασα και πριν ένα χρόνο (όπως είπα και παραπάνω οι διαφορές ήταν μηδαμινές), γιατί υπήρξα και ‘γω μαθητής σε αυτό το σχολεία και οι ομοιότητες μου φάνηκαν «σατανικές», δύο δεκαετίες μετά.
Ο Δ/ντής του Λυκείου(!) ανέλαβε να μας κατατοπίσει σχετικά με το ΑΤΟΠΟ των αιτημάτων των μαθητών. Μας παρουσίασε τον αρμόδιο αντιδήμαρχο, ο οποίος είχε ήδη παραγγείλει –μέσα Οκτωβρίου- νέα σώματα για να αντικατασταθούν τα παλιά, τα οποία εμφάνιζαν διαρροές. Μας διαβεβαίωσε ότι το Γυμνάσιο θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τα εργαστήρια (Φυσικής, Χημείας, Βιολογίας) του Λυκείου, εφόσον δεν υπήρχε οργανωμένο εργαστήριο για το Γυμνάσιο, αλλά «δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα να χρησιμοποιήσει το ίδιο εργαστήριο –αξίας πολλών εκατομμυρίων- και το Γυμνάσιο» και μέχρι εδώ καλά, αλλά η εμφάνιση της καθηγήτριας και η κατηγορηματική διάψευση των όσων μας είπε προηγουμένως (ο Λυκειάρχης) και η διαβεβαίωσή της προς τους γονείς ότι: «είναι αδύνατον να γίνει εργαστηριακό μάθημα στις υπάρχουσες αίθουσες» δημιούργησε, τουλάχιστον σε μένα, αρκετές αμφιβολίες και επιφυλάξεις για τη στάση των καθηγητών.
Εν’ τέλει και με την αποχώρησή του ο Δ/ντής του Λυκείου μας είπε, με ύφος κατηγορηματικό ότι: «Σε γνωστικό αντικείμενο δεν υπάρχει κανένα απολύτως πρόβλημα στη λειτουργία του Γυμνασίου» Κοιτάζοντας τα αιτήματα των μαθητών διαπίστωσα ότι, ένα από αυτά ήταν η ανύπαρκτη αίθουσα γυμναστικής και η αίθουσα εκδηλώσεων … στα μαύρα της τα χάλια. Δηλαδή –συμπέρανα- η γυμναστική δεν είναι γνωστικό αντικείμενο, και προφανώς για τον Λυκειάρχη η ανυπαρξία αίθουσας, δεν αποτελεί καν πρόβλημα για τη λειτουργία του σχολείου. Η αλήθεια είναι ότι περίμενα κάποια αντίδραση από τον παρευρισκόμενο αναπληρωτή Γυμνασιάρχη, του οποίου η ειδικότητα είναι «εκτός γνωστικού αντικειμένου», δηλαδή είναι γυμναστής, αλλά … τίποτα.
Μετά από ένα «χαώδες κενό», κατά το οποίο, οι διάφορες Κυρίες (κατεξοχήν) εξέφρασαν την αγωνιώδη ανησυχία τους για το χάσιμο των διδακτικών ωρών από τα βλαστάρια τους, που πέρα από έναν μικρό πονοκέφαλο, κόντεψε να μου φέρει και … δάκρυα συγκίνησης, μπήκε στη αίθουσα το δεκαπενταμελές συμβούλιο των μαθητών.
Παραταγμένα στον τοίχο τα παιδιά, σαν σε εκτελεστικό απόσπασμα, δέχθηκαν την πρώτη βολή από τον αναπληρωτή γυμνασιάρχη τους: «Για πείτε μας τώρα τι ΠΡΕΜΟΥΡΑ σας έπιασε να κάνετε την κατάληψη;» Ένοιωσα το αίμα να μου ανεβαίνει στο κεφάλι, αλλά συγκρατήθηκα, πράγμα που δεν έκανε άλλη γονιός, η οποία σχεδόν επιτέθηκε στον Γυμνασιάρχη, και στην οποία έδωσα απόλυτο δίκιο. Ακου εκεί «πρεμούρα». Λες και οι καθηγητές και οι μαθητές δεν έχουν τον ίδιο σκοπό σε αυτό το απαράδεκτο σχολικό συγκρότημα. Λες και τα προβλήματα στη διδασκαλία, -σε γνωστικά ή μη αντικείμενα- δεν δυσχεραίνουν εξίσου, τόσο τη διδασκαλία, όσο και τη μάθηση.
Τα παιδιά, για όσο πρόλαβαν να μιλήσουν, ανταποκρίθηκαν ΑΨΟΓΑ στο «ρόλο» τους και στοιχειοθέτησαν ολοκληρωμένα τα επιχειρήματά τους. Αντιμετώπισαν με θάρρος και τόλμη τα άγρια βλέμματα καθηγητών και –δυστυχώς- πολλών γονέων. Αντιπαρήλθαν στις κοινότυπες προτροπές και στα καλέσματα των συνομιλητών τους με θαυμαστή ψυχραιμία και πάντα με γεγονότα και στοιχεία. Με εξέπληξαν ευχάριστα για παιδιά γυμνασίου, ίσως πάλι σε αυτό να με οδήγησε η ιλαροτραγική πρότερη κατάσταση.
«Μπορεί να λένε ότι τα υπόστεγα, που είναι μέσα στη σκόνη και στα σπασμένα τζάμια, δεν είναι αίθουσα γυμναστικής, αλλά τότε γιατί κάνουμε εκεί γυμναστική;», «Ανησυχούν για τις διδακτικές ώρες που χάνουμε, αλλά δεν ανησυχούσαν όταν χάναμε ώρες από έλλειψη καθηγητών, ή όταν χανόταν πολλές ώρες από έλλειψη φιλολόγου, αλλά η φιλόλογος γυμνασιάρχης, δεν έκανε ούτε μία ώρα μάθημα»,
«Υπάρχει μία τρύπα μεταξύ των ορόφων ….», «Καθηγητής μας αποκάλεσε ΖΩΑ», «Καθηγητής χτύπησε μαθητή», «Οι τουαλέτες είναι σε άσχημη και επικίνδυνη κατάσταση με τρεις μόνιμες καθαρίστριες στο σχολείο μας»
Αυτά, και πολλά άλλα πρόλαβαν να πούν τα παιδιά. Μας περιέγραψαν μια εικόνα που την είχα ζήσει και ‘γω, σαν μαθητής στο ίδιο σχολείο. Ίδια και απαράλλαχτη. Πολλοί άλλωστε από τους καθηγητές ήταν και καθηγητές μου. Τι μπορούσα να πώ; Ότι δεν τους πιστεύω;
Και αντί να ζητήσουμε το λόγο από τους καθηγητές και από τον γυμνασιάρχη, σαν γονείς, άρχισαν τα .. όργανα: «Λέτε ψέματα», «Τα αιτήματά σας είναι αστεία» ακούστηκε να λέει η «κυρά κατίνα», που ήταν μάλιστα και στο συμβούλιο του συλλόγου. Ο άλλος πάλι, ζήτησε από τα παιδιά το λόγο, γιατί δεν ενημερώθηκε εγκαίρως για την κατάληψη, και στην οργισμένη ερώτησή μου, για το ποιος ήταν αυτός που έπρεπε οπωσδήποτε να ειδοποιήσουν, μου απάντησε με ύφος χιλίων καραμανλήδων, ότι ήταν ο ταμίας του συλλόγου… Η αλήθεια είναι ότι θέλουμε και τα παθαίνουμε. Όταν στις εκλογές του συλλόγου συμμετέχουν ελάχιστοι γονείς (ούτε και γω είχα πάει, και το χρεώνομαι αυτό) είναι φυσικό επακόλουθο να επικρατήσουν οι σκερβελέδες και οι όψιμοι διασώστες του εκπαιδευτικού συστήματος, οι ανεγκέφαλοι και οι «κατίνες», που βρίσκουν ευκαιρία για έξοδο και κουβεντούλα.
Μετά από τον πρωθυπουργό που εκλέγεται -στη δημοκρατία μας- και αποκτά άνετη πλειοψηφία βο(υ)λευτών με το 41 με 42% των ψήφων, τους δημάρχους που εκλέγονται με το 42%, έχουμε και τους συλλόγους γονέων που πρωτοπορούν και αποκτούν «εξουσίες ταμία» με 10 άντε 20% των γονέων. Εξαίρεση απετέλεσε η πρόεδρος του συλλόγου, με τις φιλότιμες προσπάθειές της να κατευνάσει τα πνεύματα, και να φέρει σε πέρας μια συζήτηση και μια συνάντηση, που εκ προοιμίου ήταν καταδικασμένη σε αποτυχία.
Φεύγοντας απογοητευμένος από όλη αυτή την κατάσταση έμαθα ότι ο εκλαμπρότατος ταμίας του συλλόγου (μας) απεκάλεσε τα παιδιά (μας) «ψεύτες» ή «αλήτες». Μάλιστα! Και μπράβο μας! Σταθήκαμε στα παιδιά μας σαν … αυστηροί γονείς, που θέλουν το καλό γι’ αυτά, αλλά χωρίς αυτά.
Η αλήθεια είναι ότι τα παιδιά μας «τάπωσαν» (και το χάρηκα) στην κυριολεξία και μάλιστα μην έχοντας το όπλο που διαθέταμε εμείς: Το ότι βρεθήκαμε στη θέση τους και γνωρίζουμε πως νοιώθουν.
Ή μήπως δεν γνωρίζουμε;
Μήπως το ξεχάσαμε;
Μήπως η ιδιότητα του γονέα μας έφερε -χωρίς να το καταλάβουμε- στο απέναντι μετερίζι, στο απέναντι ταμπούρι, με τα παιδιά μας;
Μήπως ο αγώνας για να διεκδικεί κάποιος τα δικαιώματά του, ο αγώνας για να βελτιώσει τις συνθήκες που ζει και μορφώνεται δεν είναι κι αυτός ένα μάθημα; Ένα μάθημα ζωής;
Δεν ξέρω μέχρι πότε θα συνεχιστεί η κατάληψη, μάλιστα στα δελτία άκουσα, ότι επενέβη κάποιος εισαγγελέας και κήρυξε τις καταλήψεις …παράνομες. Ναι, από αυτούς τους εισαγγελείς, που δεν προκαλούνται καθόλου από τα σκάνδαλα, από τις ρεμούλες και τις κλεψιές των ενηλίκων, αλλά ευαισθητοποιούνται άμεσα από το ΧΑΟΣ που επικρατεί στα σχολεία. Και συνεχίζω…
Δεν ξέρω μέχρι πότε θα συνεχιστεί η κατάληψη.
Δεν ξέρω ακόμη αν είναι ο καλύτερος τρόπος, ή αν είναι ο μόνος τρόπος διεκδίκησης των παιδιών.
Αυτό που ξέρω είναι ότι αμφέβαλλα, έστω και για λίγο, για το δίκιο, τα προβλήματα και τις δυσχέρειες που αντιμετωπίζουν τα παιδιά μας. Αυτό που επίσης ξέρω είναι ότι τα χρήματα του φετινού προϋπολογισμού για ΠΑΙΔΕΙΑ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ και ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΡΟΝΟΙΑ δεν ξεπερνούν τα 18 δις, ενώ η στήριξη της κυβέρνησης με τα ΔΙΚΑ μας λεφτά στους «νόμιμους τοκογλύφους» των τραπεζών είναι 28 δις.
Αλήθεια, ποιος ανησυχεί για αυτά τα μαθήματα που δίνουμε στα παιδιά μας;
Ας είμαστε λοιπόν «ανοιχτοί» απέναντί τους. Ας τα ακούσουμε, κι ας τα πιστέψουμε. Άλλωστε είναι ακόμη παιδιά, δεν μπορεί να έμαθαν το μάθημά τους –ακόμη- από εμάς τους … μεγάλους.
Θ.Π.
Τα παιδιά του Γυμνασίου Σερβίων μας έστειλαν φωτογραφίες στις οποίες αποτυπώνεται η άθλια και "τραγική" κατάσταση του σχολείου τους. Δείτε τις εδώ
Παρασκευή 17 Οκτωβρίου 2008
Τρίτη μέρα κατάληψης του Γυμνασίου Σερβίων - Τα αιτήματα των μαθητών
Από το δεκαπενταμελές συμβούλιο των μαθητών του Γυμνασίου Σερβίων λάβαμε την παρακάτω ανακοίνωση:ΚΑΤΑΛΗΨΗ 2008 – 2009
Κάποιες στιγμές τα προηγούμενα χρόνια το σχολείο μας τελούσε υπό κατάληψη γιατί στο σχολείο μας επικρατούσε μια άσχημη και απαράδεκτη κατάσταση. Τη σχολική χρονιά 2006-2007 τα μέλη του δεκαπενταμελούς συμβουλίου απευθύνθηκαν στον κο Δήμαρχο και του εξήγησαν πως έχει η κατάσταση. Αυτός τους υποσχέθηκε ότι όλα θα αλλάξουν με τον καιρό.
Τώρα τρία χρόνια μετά η ίδια και χειρότερη κατάσταση επικρατεί στο σχολείο μας. Όλες οι υποσχέσεις ήταν λόγια της στιγμής, ήταν υποσχέσεις για να μας καθησυχάσουν και να σταματήσουμε την κατάληψη. Σήμερα οι μαθητές του σχολείου και τα άτομα του δεκαπενταμελούς συμβουλίου βλέποντας αυτή την κατάσταση ψηφίζουν και αποφασίζουν πως η μόνη λύση είναι η Κ Α Τ Α Λ Η Ψ Η.
Τα αιτήματά μας για την κατάληψη είναι τα εξής:
· Τα «καλοριφέρ» είναι επικίνδυνα λόγω του ότι είναι κατασκευασμένα σε φέτες και όχι σε καλοριφέρ νέας γενιάς. Είναι φτιαγμένα από το 1974 και πολλά από αυτά παρουσιάζουν προβλήματα στη λειτουργία τους.
· Κάποια σώματα καλοριφέρ πρέπει να αντικατασταθούν επειδή είναι χαλασμένα και στάζουν νερό.
· Το κλειστό γυμναστήριο που αποτελούσε πάντα ένα από τα βασικότερα αιτήματα για κατάληψη είναι σε μια άθλια και απαράδεκτη κατάσταση. Μας είπαν πως χρειαζόταν χρόνος. Τον δώσαμε. Τρία ολόκληρα χρόνια δεν έφταναν; Μέσα στο γυμναστήριο αιωρείται απίστευτη ποσότητα σκόνης που είναι επικίνδυνη για πολλά αναπνευστικά προβλήματα. Υπάρχει βρώμα και ακαθαρσία. Οι αθλητικές εγκαταστάσεις στεγάζονται σε ένα ετοιμόρροπο κτίριο με σχεδόν όλα τα αθλητικά όργανα κατεστραμμένα. Το γυμναστήριο μπάζει από παντού νερά και κρύο και οι τοίχοι του είναι γεμάτοι μούχλα.
· Ένα ακόμη σημαντικό θέμα είναι το αμφιθέατρο. Καταλαβαίνουμε ότι χρειάζεται χρόνος. Πρέπει να γίνουν σχέδια τα οποία είναι χρονοβόρα. Αλλά εμείς μέσα σε τρία χρόνια δεν έχουμε δει καμία εργασία να γίνεται. Υπάρχει ένας πολύ μεγάλος αχρησιμοποίητος χώρος. Ο χώρος εκδηλώσεων έχει πλήθος χαλασμένων καρεκλών. Τόσες καρέκλες δεν χρησιμεύουν σε τίποτα και σε κανέναν. Οι κουρτίνες του και όλα τα αντικείμενα που υπάρχουν εκεί μέσα μετρούν τ ρ ι ά ν τα α ολόκληρα χρόνια ζωής. Ακόμη δεν υπάρχουν στερεοφωνικά συστήματα.
· Δεν υπάρχει στο Γυμνάσιο εργαστήριο φυσικής – χημείας – βιολογίας, με αποτέλεσμα οι δραστηριότητες των μαθητών να μαθητών να μην είναι εφικτές.
· Τα κουφώματα είναι σε κατάσταση αποσύνθεσης. Πόρτες που κόβουν σαν ξυράφι, παράθυρα που τα πάντα τα διαπερνούν.
· Πλήρη αποκατάσταση και επισκευή των ζημιών που υπάρχουν στις τουαλέτες, ώστε να γίνουν λειτουργικές και μη επικίνδυνες για την υγεία των μαθητών.
· ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ συμπεριφορά καθηγητών. Πολλοί από αυτούς χαρακτηρίζουν τα παιδιά με «κοσμητικά» και ταπεινωτικά επίθετα, που προσβάλλουν ανεπανόρθωτα την ψυχική υγεία του μαθητή.
· Το γήπεδο βόλεϊ στο γυμνάσιο είναι κατεστραμμένο με αποτέλεσμα να μην είναι εφικτές οι δραστηριότητες των μαθητών και να αναγκάζονται να μοιράζονται το γήπεδο του λυκείου.
Η ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΘΑ ΛΗΞΕΙ ΜΟΛΙΣ ΔΟΥΜΕ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΛΗΣΗ ΝΑ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΜΑΣ.
Το δεκαπενταμελές συμβούλιο μαθητών του Γυμνασίου Σερβίων
Τώρα τρία χρόνια μετά η ίδια και χειρότερη κατάσταση επικρατεί στο σχολείο μας. Όλες οι υποσχέσεις ήταν λόγια της στιγμής, ήταν υποσχέσεις για να μας καθησυχάσουν και να σταματήσουμε την κατάληψη. Σήμερα οι μαθητές του σχολείου και τα άτομα του δεκαπενταμελούς συμβουλίου βλέποντας αυτή την κατάσταση ψηφίζουν και αποφασίζουν πως η μόνη λύση είναι η Κ Α Τ Α Λ Η Ψ Η.
Τα αιτήματά μας για την κατάληψη είναι τα εξής:
· Τα «καλοριφέρ» είναι επικίνδυνα λόγω του ότι είναι κατασκευασμένα σε φέτες και όχι σε καλοριφέρ νέας γενιάς. Είναι φτιαγμένα από το 1974 και πολλά από αυτά παρουσιάζουν προβλήματα στη λειτουργία τους.
· Κάποια σώματα καλοριφέρ πρέπει να αντικατασταθούν επειδή είναι χαλασμένα και στάζουν νερό.
· Το κλειστό γυμναστήριο που αποτελούσε πάντα ένα από τα βασικότερα αιτήματα για κατάληψη είναι σε μια άθλια και απαράδεκτη κατάσταση. Μας είπαν πως χρειαζόταν χρόνος. Τον δώσαμε. Τρία ολόκληρα χρόνια δεν έφταναν; Μέσα στο γυμναστήριο αιωρείται απίστευτη ποσότητα σκόνης που είναι επικίνδυνη για πολλά αναπνευστικά προβλήματα. Υπάρχει βρώμα και ακαθαρσία. Οι αθλητικές εγκαταστάσεις στεγάζονται σε ένα ετοιμόρροπο κτίριο με σχεδόν όλα τα αθλητικά όργανα κατεστραμμένα. Το γυμναστήριο μπάζει από παντού νερά και κρύο και οι τοίχοι του είναι γεμάτοι μούχλα.
· Ένα ακόμη σημαντικό θέμα είναι το αμφιθέατρο. Καταλαβαίνουμε ότι χρειάζεται χρόνος. Πρέπει να γίνουν σχέδια τα οποία είναι χρονοβόρα. Αλλά εμείς μέσα σε τρία χρόνια δεν έχουμε δει καμία εργασία να γίνεται. Υπάρχει ένας πολύ μεγάλος αχρησιμοποίητος χώρος. Ο χώρος εκδηλώσεων έχει πλήθος χαλασμένων καρεκλών. Τόσες καρέκλες δεν χρησιμεύουν σε τίποτα και σε κανέναν. Οι κουρτίνες του και όλα τα αντικείμενα που υπάρχουν εκεί μέσα μετρούν τ ρ ι ά ν τα α ολόκληρα χρόνια ζωής. Ακόμη δεν υπάρχουν στερεοφωνικά συστήματα.
· Δεν υπάρχει στο Γυμνάσιο εργαστήριο φυσικής – χημείας – βιολογίας, με αποτέλεσμα οι δραστηριότητες των μαθητών να μαθητών να μην είναι εφικτές.
· Τα κουφώματα είναι σε κατάσταση αποσύνθεσης. Πόρτες που κόβουν σαν ξυράφι, παράθυρα που τα πάντα τα διαπερνούν.
· Πλήρη αποκατάσταση και επισκευή των ζημιών που υπάρχουν στις τουαλέτες, ώστε να γίνουν λειτουργικές και μη επικίνδυνες για την υγεία των μαθητών.
· ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ συμπεριφορά καθηγητών. Πολλοί από αυτούς χαρακτηρίζουν τα παιδιά με «κοσμητικά» και ταπεινωτικά επίθετα, που προσβάλλουν ανεπανόρθωτα την ψυχική υγεία του μαθητή.
· Το γήπεδο βόλεϊ στο γυμνάσιο είναι κατεστραμμένο με αποτέλεσμα να μην είναι εφικτές οι δραστηριότητες των μαθητών και να αναγκάζονται να μοιράζονται το γήπεδο του λυκείου.
Η ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΘΑ ΛΗΞΕΙ ΜΟΛΙΣ ΔΟΥΜΕ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΛΗΣΗ ΝΑ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΜΑΣ.
Το δεκαπενταμελές συμβούλιο μαθητών του Γυμνασίου Σερβίων
Πέμπτη 16 Οκτωβρίου 2008
Η γρίπη των φτηνών
Δέν θυμάμαι που το άκουσα, αλλά όποιος το σκέφτηκε έκανε τη διάγνωση του αιώνα. Φτηνά μυαλά βασανίζουν, καταστρέφουν και λεηλατούν τις ζωές μας. Φάρμακο για να γλυτώσει η πραγματική ανθρώπινη ράτσα από τόν ιό δεν υπάρχει, ούτε πρόκειται να βρεθεί στο μέλλον. Ο λόγος είναι πολύ απλός. Μόλις βολεύτηκε ο πρώτος ΗΟΜΟ φτηνός στο κόμμα και κατάλαβε ότι εκτός από τη βόλεψη, μπορεί να βγάλει και τα απωθημένα του τραυματισμένου μυαλού του πάνω στον συνάνθρωπό του, η κατάσταση έγινε ανεξέλεκτη. Οι κρατούντες έχασαν το παχνίδι γιατί πίστευαν ότι όλοι αυτοί οι φτηνιάρηδες κάνουν μόνο για παλαμάκια,ψήφους και αφίσσες. Στο τέλος έχασαν και την αρχηγία γιατί οι τραυματισμένοι νοητικά μπορούν να τα κάνουν όλα. Το ένα φέρνει το άλλο, έτσι κατέλαβαν όλα τα πόστα της κρατικης εξουσίας και το μόνο που κάνουν είναι να ενδιαφέρονται για το φτηνό τομάρι τους. Ο νόμος, η αισθητική, η δικαιοσύνη και άλλες έννοιες που καταλαβαίνει ο μέσος άνθρωπος για να δίνει αξία στην κοινωνία που αναγκάζεται να ζεί, για τον HOMO φτηνό είναι άγνωστες όχι μόνο ως έννοιες, αλλά και ως λέξεις. Το ερώτημα που μπαίνει λοιπόν είναι βασανιστικό. Τελικά είναι τόσοι πολλοί; Εντάξει, είναι ανίκητοι, τελεία και παύλα. Στο κάτω-κατω της γραφής αυτοί οι φτηνοδικτατορίσκοι είναι η πλειοψηφία; Μήπως είναι οι άλλοι που κάνουν υπομονή καί δεν το γνωρίζουν; Αυτή η ταλαίπωρη υπομονή έχει όρια; Μήπως το αγρίεμα της κοινωνίας σε όλα τα επίπεδα οφείλεται στην υπομονή των πολλών; Η τραυματισμένη υπομονή και το τραυματισμένο μυαλό έχουν ένα κοινό σημείο. Δέν υπάρχει φάρμακο για θεραπείαΤετάρτη 15 Οκτωβρίου 2008
«ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΑΥΣΤΗΡΩΣ Η ΚΑΥΣΗ ΤΩΝ ΚΑΛΑΜΙΩΝ» -κουραφέξαλα
Κάθε χρόνο τα ίδια και τα ίδια. «ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΑΥΣΤΗΡΩΣ Η ΚΑΥΣΗ ΤΩΝ ΚΑΛΑΜΙΩΝ» Κουραφέξαλα. Μόνο απαγορευτικές πινακίδες και βαρύγδουπες λογιοφανείς ανακοινώσεις στους ραδιοτηλεοπτικούς σταθμούς. Εντάξει, εμείς βγήκαμε από την υποχρέωσή μας … ΚΑΨΤΕ ΕΛΕΥΘΕΡΑ. Γιατί ελεύθερα καίνε (ότι βρεθεί μπροστά τους). Γιατί κανείς δεν τους ελέγχει, και κανείς –αλίμονο- δεν τους τιμωρεί.Αει στο διάολο πια, ανευθυνουπεύθυνοι της μολυσμένης μιζέριας μας.Φωνάζουμε συνεχώς για τη ρύπανση που προκαλεί η ΔΕΗ με τα απαρχαιωμένα
εργοστάσιά της, αλλά τουλάχιστον αυτή προσφέρει κάτι, προσφέρει ενέργεια. Οι περίεργοι τύποι με τα θηριώδη τρακτέρ τους, που βάζουν φωτιά για να κάψουν τις καλαμιές στα χωράφια τους, εισπράττοντας τις επιχορηγήσεις της Ε.Ε., εμένα τι μου προσφέρουν; Γιατί πρέπει να αναπνέω τους καπνούς τους; Ο κάθε ηλίθιος σε αυτό το ανοργάνωτο κράτος μπορεί να ζει σε βάρος της υγείας των υπολοίπων, χωρίς να υποστεί συνέπειες; Xωρίς κάποιος να διαμαρτυρηθεί που όλος ο ουρανός είναι μαύρος από τους καπνούς και ο αέρας βρωμάει αποκαίδια;ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ τελικά η καύση των καλαμιών ή ΟΧΙ; Kαι εφόσον απαγορεύεται γιατί δεν μεριμνούν τα εντεταλμένα όργανα -της τάξης- για την εφαρμογή των νόμων; Μήπως δεν βλέπουν τους καπνούς; Ή μήπως δεν βλέπουν τους υπαίτιους αυτής της κατάστασης, που σημειωτέον καμία διάθεση να κρυφτούν δεν δείχνουν, αλλά κάθονται και καμαρώνουν ωσάν σύγχρονοι Νέρωνες των πνευμόνων μας. Και εάν πάλι δεν βγαίνουν μόνοι τους να δουν, δεν υπάρχουν υπεύθυνοι εκπρόσωποι αυτού του τόπου έστω να τους υποδείξουν το έργο τους;Αλλά τα ξανάπαμε και δεν ίδρωσε το αυτί κανενός.Αλλά και πάλι τα ξαναλέμε και θα τα ξαναπούμε μέχρι κάποια στιγμή να ιδρώσει ο κώλος τους απ’τις κλωτσιές…
εργοστάσιά της, αλλά τουλάχιστον αυτή προσφέρει κάτι, προσφέρει ενέργεια. Οι περίεργοι τύποι με τα θηριώδη τρακτέρ τους, που βάζουν φωτιά για να κάψουν τις καλαμιές στα χωράφια τους, εισπράττοντας τις επιχορηγήσεις της Ε.Ε., εμένα τι μου προσφέρουν; Γιατί πρέπει να αναπνέω τους καπνούς τους; Ο κάθε ηλίθιος σε αυτό το ανοργάνωτο κράτος μπορεί να ζει σε βάρος της υγείας των υπολοίπων, χωρίς να υποστεί συνέπειες; Xωρίς κάποιος να διαμαρτυρηθεί που όλος ο ουρανός είναι μαύρος από τους καπνούς και ο αέρας βρωμάει αποκαίδια;ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ τελικά η καύση των καλαμιών ή ΟΧΙ; Kαι εφόσον απαγορεύεται γιατί δεν μεριμνούν τα εντεταλμένα όργανα -της τάξης- για την εφαρμογή των νόμων; Μήπως δεν βλέπουν τους καπνούς; Ή μήπως δεν βλέπουν τους υπαίτιους αυτής της κατάστασης, που σημειωτέον καμία διάθεση να κρυφτούν δεν δείχνουν, αλλά κάθονται και καμαρώνουν ωσάν σύγχρονοι Νέρωνες των πνευμόνων μας. Και εάν πάλι δεν βγαίνουν μόνοι τους να δουν, δεν υπάρχουν υπεύθυνοι εκπρόσωποι αυτού του τόπου έστω να τους υποδείξουν το έργο τους;Αλλά τα ξανάπαμε και δεν ίδρωσε το αυτί κανενός.Αλλά και πάλι τα ξαναλέμε και θα τα ξαναπούμε μέχρι κάποια στιγμή να ιδρώσει ο κώλος τους απ’τις κλωτσιές…
Και επειδή δεν είναι σωστό να «γκρινιάζω» μόνος μου, αναδημοσιεύω από την παραπολιτική στήλη της πολύ ενδιαφέρουσας, και άψογα αισθητικά περιοδικής έκδοσης, του Ι.Π.Α.Δ.Μ., «ΠΥΛΗ αναπτυξης»
Ρύπανση (ΔΕΗ) και σιτοκαλαμιά (Ρύπανση)
Απορία πρώτη: Ποιο είναι το όριο της ρύπανσης;
Απορία δεύτερη: Πότε, πώς και γιατί καίγονται οι σιτοκαλαμιές;
Απορία τρίτη: Πόσο ακόμα πρέπει να εισπνέουμε δηλητήριο;
Απορία τέταρτη: Ποιος φορέας είναι υπεύθυνος για τη ρύπανση;
Απορία πέμπτη: Δεν γνωρίζουν τίνος είναι τα χωράφια; Και ποιο είναι αυτοί που τα καίνε για να τους κόψουν τον ….
Απορία έκτη: Οι καύσεις των καλαμιών καταλήγουν πολλές φορές και σε μικρές πυρκαγιές. Δεν υπάρχει αυτουργός;
Στις δημοκρατίες η ρύπανση δεν διαβαθμίζεται. Ο φορέας αποφασίζει ώριμα, άμεσα και προστατεύει την υγεία των πολιτών. Κάθε ημέρα δημοσιογράφοι αρθρογραφούν για την ρύπανση όλο αυτόν τον καιρό. Δεν ακούει κανείς;
Απορία έβδομη: Δεν υπάρχει από κανέναν κοινωνική ευθύνη;Απορία όγδοη: Είναι αλήθεια ότι η κοινωνία μας δεν έχει άμυνες;Απορία ένατη: Υπάρχουν ή δεν υπάρχουν φίλτρα ελέγχου της παθογένειας;Απορία δέκατη: Μήπως για όλα φταίει ο Καποδίστριας;
Από το μηνιαίο περιοδικό ΠΥΛΗ αναπτυξης, τεύχος Οκτωβρίου 2008
Σε κατάληψη βρίσκεται το Γυμνάσιο Σερβίων
Σε κατάληψη βρίσκεται από σήμερα το Γυμνάσιο Σερβίων. Τα αιτήματα των μαθητών –τα οποία δεν έχουμε ακόμα- φαντάζομαι δεν θα διαφέρουν από τα περυσινά και αυτό γιατί, όπως αναφέραμε και σε ανάρτηση πριν από λίγες μέρες, παρέμειναν τα ίδια. Προφανώς οι περυσινές υποσχέσεις για επίλυση των προβλημάτων του σχολείου και των αιτημάτων των μαθητών, έμειναν … υποσχέσεις. Η ευαισθησία φαίνεται των υπευθύνων του σχολείου –και όχι μόνο- εξαντλείται απλά στη μη δημοσιοποίηση αυτών των προβλημάτων και την αποφυγή δημιουργίας άσχημων εντυπώσεων για το σχολείο τους (μας). Ας είναι!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)