γιατί πέρα από τους ηλίθιους υπάρχουν και οι ΠΟΙΗΤΕΣ
"Δεν είναι εύκολες οι θύρες όταν η χρεία τες κουρταλεί...". Στον
στίχο του Σολωμού καταφεύγει ο Θοδωρής Γκόνης θέλοντας να επισημάνει,
όχι τόσο την επιλογή του να εντάξει στο φετινό Φεστιβάλ Φιλίππων-Θάσου
ένα μπουκέτο "7+2" ποιητών, όσο για να υπενθυμίσει το πολύτιμο
οπλοστάσιο που διαθέτει απλόχερα η ποίηση για τις μάχες των ημερών, αυτή
τη δύσκολη, αδυσώπητη εποχή που διανύουμε. Άλλωστε από την πρώτη στιγμή
που ανέλαβε την καλλιτεχνική διεύθυνση του Φεστιβάλ Φιλίππων-Θάσου, το
2009, θέλησε αυτό το φεστιβάλ "να παράγει και δικά του πράγματα, όχι
απλώς να φιλοξενεί και να υποδέχεται παραστάσεις, όσο σημαντικές κι αν
είναι αυτές. Να έχει δηλαδή το δικό του βλέμμα, το δικό του χρώμα, τη
δική του αναπνοή, τη δική του γεωγραφία, που είναι οι Φίλιπποι, η
Καβάλα, η Θάσος, η Βόρεια Ελλάδα, η Ελλάδα κι όλος ο κόσμος. Γιατί η
φιλοδοξία μας είναι το τοπικό που είναι και παγκόσμιο".
