α υ λ α ί α !

Σε «κατανυκτική» ατμόσφαιρα ανακοίνωσε απόψε, σε συνάντηση του συνδυασμού του ο «νυν επιτυχημένος» δήμαρχος Σερβίων, την αποχώρησή του από τη διεκδίκηση του δήμου στις επερχόμενες εκλογές. Όπως αναμενόταν, επικαλέστηκε προσωπικούς λόγους υγείας και αφού ευχαρίστησε τους συνεργάτες του, τους «αποδέσμευσε» για τη συνέχεια της εκλογικής μάχης, η οποία αναμένεται να «ζεσταθεί» μετά από αυτή την εξέλιξη, με δεδομένο το θολό τοπίο, όσον αφορά την υποψηφιότητα διαδοχής στους κόλπους της συντηρητικής παράταξης.

Στην ολιγόλεπτη και φορτισμένη τοποθέτησή του ο «νυν επιτυχημένος» απέφυγε να τοποθετηθεί σε στήριξη κάποιου υποψηφίου, πράγμα που φανταζόμαστε θα κάνει (άμεσα ή έμμεσα) τις επόμενες ημέρες.

Τέλος εποχής λοιπόν και …καλή αρχή!

Τους ζυγούς λύσατε ...

Τ Α Φ Ο Π Λ Α Κ Α ΓΙΑ ΤΑ ΣΕΡΒΙΑ O «ΚΑΛΛΟΚΡΑΤΗΣ»

* άσχετο αλλά αποδεικνύει την ευχάριστη αισθητική των συνενώσεων

Ένα «αισιόδοξο» σχόλιο για τα Σέρβια με αφορμή τη δημοσίευση του «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ», που μάλλον «ΚΑΛΛΟΚΡΑΤΗ» θα έπρεπε να τον ονομάσουμε, μιας και κάποιοι κρατάνε σφιχτά τον …κάλο που έχουν (πιθανόν) στον εγκέφαλο.

Πέντε τελικά οι Δήμοι στο νομό μας, σύμφωνα με το σχέδιο «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ», που εισηγήθηκε χθες ο υπουργός εσωτερικών. Ανεξάρτητος (ως έχει δηλαδή) ο δήμος Βελβεντού. Επιασαν τόπο λοιπόν οι κινητοποιήσεις, του λαού και του Δημάρχου Βελβεντού, για να παραμείνει αυτόνομος και εκτός μεταρρύθμισης ο δήμος τους. Και πράγματι το αξίζουν, γιατί όλα αυτά τα χρόνια απέδειξαν ότι μπορούν να τα καταφέρουν με επιτυχία και είμαι σίγουρος, ότι και από δω και πέρα, παρ’ όλες τις δυσκολίες που θα αντιμετωπίσουν, λόγω του ότι θα είναι μικρός δήμος, θα τα καταφέρουν και πάλι. Αυτά για τους Βελβεντινούς που έκαναν –κατά τη γνώμη μου- το καλύτερο για τον τόπο τους και ΜΠΡΑΒΟ τους.

Όσον αφορά τώρα εμάς … «άκραν του τάφου σιωπή» … σα να μη μας αφορούσε ή δε μας συνέφερε η ένταξη του Βελβεντού στο νέο διευρυμένο δήμο Σερβίων. Συνεχίζουμε τη …μακαριότητά μας, επαναπαυόμενοι στα «λάφυρά» μας και αναφέρομαι βέβαια στο δήμο Καμβουνίων και την κοινότητα Λιβαδερού. Μέχρι εκεί λοιπόν ήταν οι φιλοδοξίες μας; Kαι για να μην παρεξηγηθώ δεν έχω καμιά πρόθεση να μειώσω τους δύο παραπάνω ΟΤΑ.

Face lift ή «...για την κακομοίρα τη μάνα μου»

Κάτι γίνεται τις τελευταίες μέρες .... κάποια προσπάθεια «ανύψωσης» του πεσμένου προφίλ του Δημάρχου Σερβίων ... μια προσπάθεια αντιστροφής του αρνητικού κλίματος που εισπράττει ο κόσμος της περιοχής, αφού ξεκινώντας το δεύτερο μισό της δεύτερης τετραετίας της, η νυν δημοτική αρχή, όχι μόνο δεν έλυσε τα προβλήματα,, αλλά τα επιδείνωσε. Και αυτή η προσπάθεια βρίσκει –δυστυχώς- έδαφος και συμπαραστάτη, κατ’ αρχήν τον ΠΡΩΙΝΟ ΛΟΓΟ της Κοζάνης, με το δαφνοσκεπές παραπολιτικό προχθεσινό σχόλιο, με την υπογραφή ΠΑΝ., και την αποψινή συνέντευξη στο TOP CHANNEL και τον ΠΑΝ. Πλιάτσιο. Για το παραπολιτικό σχόλιο τι να πεις; Σκέτο σιρόπι. Όσο για τη συνέντευξη; Αν εξαιρέσουμε τις πολλές ερωτήσεις, που απλά δεν βγήκαν στον αέρα, φαντάζομαι λόγω έλλειψης χρόνου, οι απαντήσεις –για κάποιον που γνωρίζει πράγματα και καταστάσεις στο Δήμο Σερβίων- του «έφτιαχναν» το βράδυ, και για όσους απεχθανόταν τα χθεσινοβραδυνά αιμοσταγή φιλμ, που έπαιζαν τα άλλα κανάλια, ήταν μία όαση ... κωμωδίας! Θα σταθώ σε δύο σημεία, γιατί είναι βέβαια αδύνατο να σχολιάσω όλη τη συνέντευξη (λόγω και της προχωρημένης ώρας), αλλά και γιατί απλά απαξιώ να ασχοληθώ –ταυτόχρονα- με τόσες μα τόσες .... που ειπώθηκαν. Μου έκανε πράγματι εντύπωση, η συνεχή αναφορά του Δημάρχου στην «ποιότητα της αντιπολίτευσης»! στο Δήμο. Το έλεγε και το ξανάλεγε λες και ήθελε να τονίσει τη δική του ...ποιότητα!!! Εδώ κολλάει αυτό που λέει ο λαός μας: «Σηκώθηκαν τα πόδια να βαρέσουν το κεφάλι». Επίσης ο (ΠΟΙΟΤΙΚΟΣ) Δήμαρχός, απαντώντας στις καταγγελίες της αντιπολίτευσης, για τη μη κατάθεση των εισπράξεων του πανηγυριού και των εσόδων των σφαγείων (και όχι μόνο ενός χρόνου), μας είπε, τελείως απροκάλυπτα, ότι δεν τα παρέδωσε, γιατί απλά έπρεπε να πληρώσει τους εργάτες του Δήμου, τους οποίους «εξυπηρετούσε» με ...προσωπικές του επιταγές!!! Ξαφνικά μου ήρθαν στο νου τα μπακάλικα προηγούμενων δεκαετιών με τα δεφτεράκια του βερεσέ και μια βαθιά ευγνωμοσύνη με κατέκλισε για την –οικονομική- αυτοθυσία του ανθρώπου, που θεωρούσε υποχρέωσή του να μην αφήσει απλήρωτους τους εργάτες ΤΟΥ. Το ότι δεν με πήραν τα δάκρυα, οφείλεται απλά, στο ότι θυμήθηκα και το δημοφιλές διαφημιστικό σποτάκι «Όχι για μένα ... για την κακομοίρα τη μάνα μου». Μετά από όλα αυτά, θα ήθελα να καταθέσω, μια πραγματικά ειλικρινή πρόταση, προς τους εμπνευστές αυτού του face lift που ζήσαμε: Κύριοι (έλεος) αρκεσθείτε στα κολακευτικά παραπολιτικά σχόλια του τοπικού τύπου και αφήστε τις συνεντεύξεις, γιατί μάλλον η «ποιότητα» του εργοδότη σας ΔΕΝ «γράφει» στην οθόνη.-